Bombay Tamil Teacher

அதென்ன பிழைப்பு மழைக்கால முன்காலைப் பொழுது உழைக்காமல் ஓய்ந்திருந்த வேளை சளைக்காமல் பாடலொன்று  செவிமடல்  துளைக்க சிந்தை எங்கெங்கோ அலைய கண்கள் அசைந்தாடும் நெல் வயலைத் தேட மயிர்க்கால்கள் சிலிர்க்க பயிர்க்கால்கள் நோக்க  வளையோரம்  கண் மினுமினுக்க நண்டொன்று வரப்போரம் மெல்ல நடை போட எட்டி நின்ற  தவளையாரும்  தாவிப் பாய்ந்தோட எட்டு கால் எடுத்து வைத்து நண்டும் பின்னாலே இடம் பெயர நெல்மணிமேல் அமர்ந்ருந்த கிளியொன்று நக்கலாய் மெல்லச் சிரிக்க அசைத்துப் பார்க்க வந்த பெருங்காற்று  நெல்தாள் மடிய  விளையாட்டுக் காட்ட தடுமாறிய கிளி வெலவெலத்து விருட்டென்று பறந்து தென்னை மட்டையில்  போயமர வரப்போரம் பதுங்கல் குழியில் பதுங்கியிருந்த தவளையாரும்  சலசலப்புக் கேட்டு  சலனமில்லாமல் ஓரக்கண்ணால்  அசைந்தாடும் ஓலையைப் பார்க்க வெட்கத்தால் முகம் சிவந்த கிளி ஈதென்ன பிழைப்பென்று  கீச்சிட்டு  பதிலுரைக்க பயந்த வாழ்க்கை தந்த  பரமனை இருவரும்  ஒருசேர பழித்திருக்க அப்பாடா...என்றபடி தென்னை மரத்தின்கீழ் உழவன்  ஒருவன் வந்தமர ஒய்யாரக் காற்று உடலோடு உறவா...

வீரத்தாய்  போரில் விழுப்புண் பெற்று வீர மரணமடைந்த வீரர்களை உலகம் கொண்டாடும். வீரன் என்று போற்றும். ஊர் போற்றட்டும். உற்றார் உவக்கட்டும். பெற்றோர் உவக்கலாமா? பெற்ற பிள்ளை போர்க்களத்தில் வீழ்ந்து கிடக்கிறான்.எந்தப் பெற்றோரும் பதறியடித்துக் கொண்டு போர்க்களம் நோக்கி ஓடுபவர். இங்கேயும் ஒரு தாய் ஓடுகின்றாள். ஓட்டம் மகனைக் காண வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் மட்டுமல்ல. அவன் எப்படி இறந்தான் என்பதை யான் அறிய வேண்டும். என்பதுதான் அந்தப் பெண்ணின்  ஆர்வம். இறந்து பட்டான் என்ற சொல் அம்பாக நெஞ்சைத் தைக்க  பேச்சுமூச்சற்று கீழே சாயவில்லை. மூலையில் இருந்து ஒப்பாரி வைக்கவில்லை. பேசுகிறாள். இறந்த என் மகன் எப்படி இறந்தான் என அறிதல் வேண்டும் என்கிறாள். கையில் வாளொன்றை எடுத்தாள் எதற்காக.? தன் மகனை போரில் வீழ்த்திய எதிரியின் தலையைக் கொய்து வரவா? முதுமகளாயிற்றே...  இது இவளால் கூடுமோ? இயலாத ஒன்றைச் செய்வதற்காக ஏனிந்த ஓட்டம்? இயலக்கூடிய ஒன்றைக் கண்டு வரப் போகிறாளாம்? அப்படி யென்ன கண்டு வரப்  போகிறாள் என்கிறீர்களா? என் மகன் என்ன கோலத்தில் இறந்து கிடக்கிறான் என்பதைக் கண்டுவரப் போகிறேன். அவன் புறம...

குறுந்தொகை பேசும் காதல் புன்னை மரத்தின் கீழ் தலைவி ஒருத்தி நின்றிருக்கிறாள். புன்னை மரத்தில் அணில் ஒன்று   அங்குமிங்கும் தாவித்தாவி புன்னங்கனிகளை ஒரு கடி கடித்து கீழே வீசி விளையாடுகிறது. புன்னம் இலைகளுக்கு இடையே பூத்துக் கிடக்கும் பூக்களை உடலோடு உரசி விளையாட்டு காட்டுகிறது. அணிலின் விளையாட்டினைக் கண்ட காற்றுக்கு கிளைகளை அசைத்து  நாமும் கொஞ்சம் அணிலோடு  விளையாடலாமே என்ற ஆசை வந்துவிட.... சற்று வேகமாக மரக் கொம்புகளை ஆட்டி அணிலை ஊஞ்சலாட வைக்கிறது. அணிலின் ஊஞ்சலாட்டமும் கொம்புகளின் உரசலும்  பூக்களை ஒன்றோடொன்று  முத்தமிட்டு விளையாட வைத்துவிட பூந்தாது இதழ்களில் ஒட்டிக்கொள்கிறது. இதழ்களின் மீதிருக்கும் தாதினைப் புன்னம் இலைகள்   துடைத்து நிற்க, பூக்கள் நன்றி சொல்வதுபோல் மலர்ச்சி காட்ட என்று புன்னை மரத்தில் அழகிய காட்சி அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது. அந்தக் காட்சியில் தன்னை மறந்து நின்றவளைத் தொட்டு உலுக்கிய தோழி பாவை, "என்ன கனவு பலமாக இருக்கிறதோ?" என்றாள். "அப்படி ஒன்றுமில்லை. அந்த அணில் விளையாடுவதைப் பார்த்தேன்.அவ்வளவுதான்" "அவ்வளவுதானா? வேறு ஏதேனும் நினைவுகளா?...

இலவு காத்த கிளி போல தமிழில் உவமைகளுக்குப்   பஞ்சம் இருக்காது.தமிழில் உவமைகளுக்குப்   பஞ்சம் இருக்காது. ஆனால் அவை யாவும் வெறுமனே  பொழுதுபோகிற்காக  சொல்லப்பட்டவை அல்ல. மக்கள் உள்ளங்களின்  பழுததை நீக்கி மனிதகுலம் பண்படுத்தப் பட வேண்டும். நல்வழிப்படுத்தப்பட வேண்டும். மக்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற நல்லநோக்கத்திற்காகவே சொல்லப்பட்டவை. நேரடியாக ஒரு கருத்தைச் சொல்லும்போது எளிதில் புரிந்து கொளாள முடியாது. சில செயல்களைப் புரிய வைக்க  வேண்டும் என்றால் தெரிந்த ஒரு பொருளை  உவமையாக கூறி புரிய  வைக்க வேண்டும். அது இது போல  இது  அது போல என்று தெரிந்த ஒரு பொருளை முன்னிருத்திப் புரிய வைப்பது வழக்கம்.   அவ்வாறு சொல்லப்பட்டவை தான் பழமொழிகளும் பழக்கமொழிகளும். நம்மைப்  புரிய வைப்பதற்குத்தான்  பழமொழிகள் உவமைகளைச் சுமந்து வருவதுண்டு. அதுவும் நம் கண்முன்னால்  இருக்கும் ஒரு பொருளை உவமையாகச் சொல்லும்போது நம்மால் எளிதில்  புரிந்து கொள்ள முடியும். அப்படிச் சொல்லப்பட்ட எல்லா பழமொழிக்குப் பின்னாலும் ஒரு கதை இருக்கும...

கூலி பாக்கி வைக்காதே வேலைக்கு கூலி வேண்டும்.            கூலிக்கு வேலை வேண்டும்.  என்ன இது ....இரண்டும் ஒன்றுதானே ....இன்னொருமுறை வாசியுங்கள்.      பொருள் வேறு வேறு இல்லையா!      இதுதான் நாடு முழுவதும் கேட்கும் குரல்கள்.      வேலை இருப்பவனுக்கு சரியான கூலி இல்லை.      கூலிக்கு வேலை கிடைக்குமா என்ற கூப்பாடு மறுபக்கம்.      இப்படி இந்த இரண்டையும் சுற்றி சுற்றிதான் உலகமே சுழன்று கொண்டிருக்கிறது.      வேலை செய்தவனுக்கு கூலி கொடுங்கப்பா...      தொழிற் சங்கங்கள் கரடியாய்க் கத்தினாலும் காது கொடுத்துக்      கேட்காத முதலாளி வர்க்கம்.      அதுவும் தினக்கூலிகள் படும்பாடு....பகல் முழுவதும் வேலை செய்துவிட்டு, சாயங்காலம் கூலி வாங்க முதலாளி முன் கூனிக்குறுகி      நிற்பதைப் பார்ப்பதற்கே பரிதாபமாக இர...

முதல் வகுப்பில் நான்  மூன்று வயதினில் கையில்  டம்ளரோடு பள்ளி வாசலில் நின்றிருந்தேன். பள்ளியில் சேர்த்துவிட்டால் தன் கடமை முடிந்தது என்று கையைப் பிடித்து தரதரவென்று பள்ளிக்குள் இழுத்துச் சென்றார் அம்மா.   பள்ளிக்குள் நுழைந்ததும் "பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கணுமா அதோ அந்த அறையில் ஒன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியை இருப்பார். போய் சேருங்கள் " கை காட்டிவிட்டார் பள்ளி ஊழியர் கமலம். கமலம் கை காட்டிய அறையை நோக்கி சென்று, நானும் அம்மாவும் சேர்ந்து எட்டிப் பார்த்தோம். "பிள்ளையைப் பள்ளியில் சேர்க்க வந்தீங்களா...வாங்க...வாங்க "வரவேற்றார் ஒன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியை விமலா. "ரொம்ப சின்ன பொண்ணாக  தெரிகிறாளே...வயசு ஐந்து  ஆயிட்டுதா..." கேட்டார் ஆசிரியை. "வயசு ஆயிற்றோ ஆகலியோ... பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்த்துவிட வேண்டும் " அம்மா ஏதோ  கடையில் வேலைக்குச் சேர்த்துவிட வேண்டும்  என்ற முனைப்பில் இருப்பதுபோல பேசினார். "அது எப்படிம்மா சேர்க்க முடியும். பிறந்த சான்று ஏதேனும் இருக்குதா..." கேட்டார் ஆசிரியர். "ஒண்ணும் இல்லை...எண்ணைக்குப் பிறந்தா எப்போ பிறந்தா யார் கண்டா ..."அடு...

நம்பிக்கை தரும் முதலடி  ஒல்வது  அறிவது அறிந்ததன் கண்தங்கிச் செல்வார்க்குச் செல்லாதது இல்" என்பார் வள்ளுவர். "ஒருவர் தனக்கு இயலும் செயலையும்  அதைப்பற்றிய அறிவையும் பெற்று  தன்னம்பிக்கையோடு உறுதியாக செயல்படும்போது அவரால் முடியாதது என்று எதுவும் இருக்க முடியாது"  " தோல்வி உன்னைத் துரத்துகிறது என்றால்   வெற்றி உன்னை நெருங்குகிறது"   என்பார் மாவீரன் நெப்போலியன்.   எவ்வளவு தன்னம்பிக்கை தரும் வரிகள் பாருங்கள்.   தோல்வி துரத்தட்டும். தோல்வி என் பின்னால் தானே வருகிறது. நான் பிடிகொடுக்காமல் ஓடிக்கொண்டே இருப்பேன். எனது பயணம் முன்னோக்கி மட்டுமே இருக்கும். எந்தச் சூழலிலும் நான்தோல்வியைத் திரும்பிப் பார்க்கப் போவதில்லை.     கண்ணுக்கு எட்டும் தூரத்தில்தான் வெற்றி இருக்கிறது என்று முன்னோக்கி மட்டுமே பார்க்க வேண்டும்.   இதற்கு மிக உறுதியான மனநிலை வேண்டும்.    முதலாவது நம்மீது நமக்கு நம்பிக்கை   இருக்க வேண்டும். நம்மீது நம்பிக்கை இருந்தால் மட்டுமே எந்தச் செயலையும் முழு ஈடுபாட்டுடன் செய்து வெற்றி காண ம...

மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க  மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின் அறம்சூழும் சூழ்ந்தவன் கேடு"                        குறள் : 204 மறந்தும் - நினைவொழிந்தும் பிறன் - அடுத்தவனுக்கு கேடு - தீமை, அழிவு சூழற்க - நினையாதொழிக சூழின் - நினைத்தால் அறம் - அறக்கடவுள் சூழும் - நினைக்கும் சூழ்ந்தவன் -  எண்ணியவன் கேடு - கெடுதி, தீமை பிறனுக்குத் தீமை தரும் செயலை மறந்தும் செய்யாது ஒழிவீராக. மாறாக தீமையை மனதளவில் செய்வதற்கு நினைத்தாலும் அந்தத் தீமை ஒருநாள் நம்மிடமே திரும்பி வந்து சேரும். விளக்கம் : அடுத்தவர்களுக்குத் தீமை தரும் செயலை ஒரு போதும் செய்தல் கூடாது. அப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தால் அந்தக் கேடு உங்களுக்கே திருப்பி வந்து சேரும். ஆதலால் மறந்தும் பிறருக்குத் தீமை செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்துவிடாதீர்கள். நீங்கள் மற்றவர்களுக்குத் தீமை செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தால் அறக்கடவுள் உங்களைத் தண்டிப்பார். அந்தத் தண்டனையிலிருந்து நீங்கள் தப்பவே முடியாது.  அறம் என்பது இறைவனின் ச...

படைப்புப் பல படைத்து... சங்கப் பாடல்களில் காதலும் வீரமும்  நிரம்ப இருக்கும். புலவர்கள் மட்டுமல்லாது மன்னர்களும்  புலவர்களுக்கு நிகராக பல பாடல்கள் பாடியுள்ளனர்.  வாழ்க்கையை அனுபவித்துப் பாடிய பல   பாடல்களைச் சங்க இலக்கியத்தில் காணமுடியும்.  அறத்தோடு வாழ வேண்டும் என்று  அறவுரைகளைத் தம் கவிதையில் தந்தனர்.  வீரத்தைப் புகழ்ந்து பாடினர். எங்கெல்லாம் அன்பும் அறமும் இருக்கிறதோ அங்கெல்லாம் பாடல்கள் பாடி பரிசில் பெற பாணர்கள் கூட்டம் நிற்கும். புலவர்கள் வாழ்வாதாரத்திற்கு பணம் தேவை. தங்கள் தேவைகளை நிறைவு செய்ய மன்னர்களைத் தேடி சென்று  பாடல்கள் பாடினர். அரசர்களுக்கு அந்தத் தேவை இல்லை.  இருப்பினும் அரசர்களிடமும்  சிறந்த  புலமை இருந்திருக்கிறது. பொருளுக்காக பாட வேண்டிய தேவை இல்லாதபோதும் தமிழ் மீது கொண்ட காதல் மன்னர்களையும் பாடல்கள் பாட வைத்திருக்கிறது.  காணும் காட்சிகளை  தாழ் கண்டு மகிழ்ந்த  நெகிழ்ந்து காட்சிகளைக் கவினுற பாடி  மகிழ்ந்திருக்கின்றனர். நம்மையும் மகிழ்ச்சியடைய செய்திருக்கின்றனர்.  எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ...

கடன்காரி நேற்றிலிருந்தே பாட்டிக்கு மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்தது. இன்றைக்கோ நாளைக்கோ உசுரு போயிரும் என்று ஊரு சனம் எல்லாம் வந்து பார்த்து அழுதுட்டுப் போனாவ... பாட்டியின் நாலு மகன்களும் வெளியில் அமர்ந்திருந்து  வர்றவுங்க போறவுங்க கிட்டே எல்லாம் பேசிகிட்டு இருந்தாவ.. வெளி இடங்களில் இருக்கும்  உறவினர்கள்கூட வந்துட்டாவ... ஆனால் உள்ளுரில் இருக்கும் அன்னத்தாயி சித்தி மட்டும் வரல... "அன்னத்தாயி இன்னும் வரலியா.... அன்னத்தாயி இன்னும் வரலியா..."  என்று ஆளாளுக்கு அன்னத்தாயி  சித்தியை பற்றியே கேட்டுக் கொண்டிருந்தாவ... " பெத்த தாய்க்கு சேத்துமா கட்டி இழுக்குது... இன்னுமா அன்னத்தாயிக்கு இந்தத் தாயை வந்து பார்க்கணும் என்று நினைப்பு வரல..." என்றார் மூத்த அத்தை. "கடைக்குட்டி என்று மடியிலேயே போட்டு  வளர்த்தப் புள்ள... இப்படியா கல்லு மனசாட்டும்  கிடப்பா..?.." என்றார் பக்கத்து வீட்டு பெரியம்மா. "பாரு...அந்தத் தாய் மனசு கடைக்குட்டியை மட்டும் காணாம எப்படி கிடந்து  தவிக்குது...யாராவது போய்  ஒரு வார்த்தை கூப்பிட்டுப் பார்த்தியளா"   என்றார்  ...

ஈரிரவு தூங்காது என் கண்  இந்த உலகில் தோல்வியைத் தழுவாதவர் எவரும் இருக்க முடியாது. வெற்றி பெற்றவர்களின் வரலாற்றினைப் புரட்டிப் பார்த்தால் இந்த உண்மை புரியும். தோல்வியடைந்து விட்டோமே என்று விரக்தியில் முட்டைக் கட்டிக்கொண்டு முடங்கிக் கிடந்தால் சமூகம் நம்மைத் திரும்பிப் பார்க்காது . காலமும் கண்களை மூடிக்கொண்டு எங்கேயோ ஓடிவிடும். தோல்வியடைந்து விட்டாயா? துடைத்துப் போட்டுவிட்டு மறுபடி ஓடு. மறுபடி தேடு. தேடலும்  ஓயா ஓட்டமும்  நம்மை சிகரத்தில் கொண்டு நிறுத்தி அழகு பார்க்கும். இது எல்லாத் துறைகளிலும் நடக்கும் நடந்து கொண்டிருக்கும் வெற்றிக்கான போராட்டம்தான். இது படைப்பாளிகள் அனைவருமே போராளிகள் தான். போராளிகள் எந்த இடத்திலும் தோற்றுப் போக விரும்புவதில்லை. போராளிகளிடம் மட்டும்தான் அந்தப் பண்பு இருக்கிறதா? தனிமனிதனிடமும் அந்தப் பண்பு உண்டு. யாரும் இன்னொரு மனிதனிடம் தோற்றுப்போக விரும்புவதில்லை. அப்படித் தோன்றும்போவது தன் தன்மானத்திற்கு இழுக்கு என்று நினைப்பர். அதுவும் தன்னைவிட வயதில் சமூக நிலையில் பொருளாதாரத்தில் அறிவில் குறைந்தவர்களிடம் தோற்றுப் போவதற்கு மனம் எந்த இடத்திலும் இடம் கொட...

குறமகள் இளவெயினி தமக்கு வேண்டியவர் தவறு செய்தால் அதனைப் பொறுத்துக்கொள்ளும் பண்பு எத்தனை பேரிடம் இருக்கும்? வேண்டியவராகவே இருந்தாலும் தவறு செய்தால் வெட்டிவிட்டு ஓட நினைப்போம். பிறர் தவறு செய்தால்  அதற்காக நாம் வருந்துவோமா? இப்படி ஒரு தவறு நடந்து விட்டதே என்று வெட்கப் படுவோமா? எல்லா இடத்திலும் வீரத்தை வெளிக்காட்ட நம்மால் கூடுமோ? பிறர் செய்யும் தவறுக்காக  தான் நாணும் பண்பு எத்தனை பேரிடம் இருக்கும்? படைக்கலப் பணியில் வீரர்கள்  இருந்தால் போதும் என்று நினைக்காது தானும் அவர்களுக்கு இணையாக தன் திறமையைக் காட்டும் பண்பு  எத்தனை வேந்தரிடம் இருக்கும்? அவையில் பெருமிதத்துடன் நடந்து கொள்ளுதல் எல்லா மன்னர்களிடமும் இருக்குமா?  இவை எல்லாம் சாதாரணமாக யாரிடமும் இல்லாத இயலாத பண்புகள். ஆனால்  பெருமக்களே! எம் அரசன் ஏறைக்கோன் இவை எல்லா பண்பும் ஒருங்கே பெற்றவன் ஏறைக்கோன். இவ்வாறு ஏறைக்கோன் என்னும் மன்னனின் பெருமையை மற்றொரு மன்னனிடம் கூறுவதாக  ஒரு பெண்பாற்  புலவர் பாடலொன்று பாடியுள்ளார். யாரந்த புலவர் என்று கேட்கிறீர்களா? குறமகள் இளவெயினி தான் இந்த ஏறைக்கோன் பெருமைகளைப் ப...

நாயைக் கண்டால் கல்லைக் காணோம்  "நாயைக் கண்டால் கல்லைக் காணோம் கல்லைக் கண்டால் நாயைக் காணோம்" இது வேடிக்கையாக சொல்லப்படும் பழமொழி. சிலருக்கு எப்போதும் நாயைக் கண்டால் போதும். கை தானாக கல்லை எடுத்துவிடும். நாய் கடித்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் ஒரு பாதுகாப்பிற்காக கையில் கல்லைத் தூக்கிவிடுவர். இன்னும் சிலரோ நாய்மீது கல்லெரிந்துவிட்டு நாய் காலைக் காலை உயர்த்தி  நொண்டிக் கொண்டே  ஓடுவதைப் பார்த்து இன்புற வேண்டும் என்று ஒரு அற்ப ஆசை. இப்படி கல்லுக்கும் நாய்க்கும் தொடர்பு இருக்கோ இல்லையோ நமக்கும் கல்லுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது என்பது இதிலிருந்து தெரிகிறது. ஆனால் பழமொழி என்பது வெறுமனே சிரித்து மகிழ மட்டுமே கூறப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கமுடியாது. அதனால் இந்தப் பழமொழிக்கு உள்ளார்ந்த  இன்னொரு பொருள் கண்டிப்பாக  இருந்திருக்க வேண்டும். அது கால ஓட்டத்தில் காணாமல் போயிருக்கலாம். அல்லது நாம்தான் அதன் உண்மையான பொருளைத் தேடாமல் விட்டிருக்கலாம். இப்போது அதன் உண்மையான பொருள் என்னவாக இருந்திருக்கும் என்பதைப் தேடித்தான் பார்ப்போமே! ஒரு பெரிய மனிதர் தன் தோட்டத்துக் காவலுக்காக  நாயை...

செய்தி சொன்ன சேதி "எக்கா...எக்கா..".என்றபடி ஓடி வந்தாள் பக்கத்து வீட்டுப் பெண் பார்வதி. "என்ன...என்ன...இப்படி ஓடி வருகிறாய்?.. ஏதும் பிரச்சினையா?" "ஆமாக்கா.... நீங்க எப்போதும் சொல்வீங்க.. அதுதான் ...அதுதான் " மேல்மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்க படபடவென்று பேசினாள் பார்வதி. 'என்ன அதுதான்...அதுதான் என்கிறாய். அதுதான் என்ன என்று சொல்கிறாய். நிதானம்...நிதானம்.... தண்ணீர் குடிக்கிறியா?" "தண்ணீர் குடிக்கும் மனநிலையில் நான் இப்போது இல்லை" வியர்க்க விறுவிறுக்க படபடப்போடு நின்றிருந்தாள். "கொஞ்சம் தண்ணீர் குடி" என்று வலுக்கட்டாயமாக தண்ணீர் குடிக்க வைத்து ஆசுவாசப்படுத்தினேன். "நீங்க சொல்வீங்க இல்லையா...நாளிதழில் போடும் செய்திகள் எல்லாம் மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தத்தான் என்று.. நான்தான் புரிஞ்சுக்கல..." "புரியாமல் அப்படி என்ன பண்ணிவிட்டாய்..?" "குறி சொல்வதுபோல் வந்து எல்லாவற்றையும் அள்ளிகிட்டுப் போயிட்டாளே அக்கா... நான் மோசம் போயிட்டேனே அக்கா..நான் மோசம் போயிட்டேனே!" "முதல்ல இந்த ஒப்பாரியை நிறுத்து. அல்ல...