மனம் சிறியர் ஆவரோ?
மனம் சிறியர் ஆவரோ கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே சங்கு சுட்டாலும் வெண்மை தரும்." என்று சாதாரணமாக சொல்லிச் சென்றுவிட்டார் ஔவை. இப்போது என் மனதிற்குள் ஒரு ஐயப்பாடு. சங்கு சுட்டாலும் வெண்மை தரும் என்று சொல்லி விட்டார். யார் யாரெல்லாம் சங்கைப் பார்த்திருப்பார்கள்? அதுவும் சுட்ட சங்கையும் சுடாத சங்கையும் எங்கே போய் தேடுவது? எப்படி ஒப்புமைப்படுத்திப் பார்ப்பது ? எது வெண்மை என்று எப்படி அறிந்து கொள்வது? அறிந்த ஒரு பொருளை உவமையாகச் சொன்னால் எளிதில் அறிந்து கொள்ளமுடியும். அறியாத ஒன்றைக் கூறினால் எப்படி விளங்கிக் கொள்வது? எல்லார் மனதிலும் இந்தக் கேள்வி இருக்கும். ஆனால் யாரும் துணிந்து கேள்வி கேட்டுவிடுவதில்லை. நமக்கென்ன வீண் வம்பு என்று அப்படியே ஒதுங்கிப் போய்விடுவோம். வாசிப்பவர் எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாகப் போய்விட்டால்... நமது எழுத்து வாசகர் மனதில் எந்தத் தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்று பொருள். எழுத்தாளர் மனதில் இப்படி ஆயிரம் கேள்விகள் எழும். அப்படி எழுதியி...