நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி
நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி சித்தர்கள் எப்போதுமே உடம்பு, ஆன்மா, நிலையாமை என்று சிந்தனைக்குரிய கருத்துக்களையே கூறுவர். வேடிக்கையாகச் சொல்லிவிட்டுப் போவதுபோல் இருக்கும். வேடிக்கையிலும் ஒரு உள்ளார்ந்த கருத்து இருக்கும். இப்படித்தான்சித்தர் ஒருவர் ஒருநாள் கால்போனபோக்கில் நடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறார். வழியில் ஒரு சுடுகாடு.அங்கே காணும் காட்சி...அவரை சிந்திக்க வைக்கிறது. இவ்வளவு சிறுவயதில் இப்படிப்பட்ட பரிதாபத்தைத் தேடிக் கொண்டானே என மனம் வருந்துகிறார். என்ன உலகம் இது? நேற்று இருந்தார். இன்று இல்லை. வாழும்வரை ஆடிய ஆட்டம் என்ன ? எனக்கு நிகர் யார் என்று அடித்தக் கொட்டம் என்ன ? மூச்சுப் போச்சு என்றால் எல்லாம் அடங்கிப் போச்சு. ஆனால் கிடைத்தற்கரிய பிறவியல்லவா இந்த மானிடப்பிறவி. இந்தப் பிறவியின் அருமையை எத்தனைபேர் உணர்ந்து வாழ்கிறார்கள்.? வரமாக வாங்கி வந்தப் பிறவி. அதன் அருமையை உணராமல் தாறுமாறாக வாழ்ந்து கொடுத்த காலத்திற்கு முன்பாகவே வாழ்க்கையை முடித்துக் கொண்டுவிட்டானே என்று நினைத்து அங்கேயே நின்று பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறார். இப்படி பொசுக்கென்று போய்ச் சேருவான் எ...