அம்மாவும் நானும்
அம்மாவும் நானும் அம்மா...! இந்தச் சொல்தான் எத்துணை இனிமை! முதலும் முடிவுமாய் நம்மோடு பயணமாகும் இந்தச் சொல்லை எத்தனை நாள் எத்தனை இடங்களில் உச்சரித்திருப்பேன் என்று நினைக்கிறீர்கள்? ஓராயிராம் முறை.... இல்லை....இல்லை . ஒரு கோடி முறை.... ம்கூம்.... எண்ண முடியாத நாட்கள்? அதுவும் இல்லை. ஒருநாளும் இல்லை. அம்மா என்று ஒருநாளும் நான் அழைத்ததில்லை. என்ன ...அம்மா என்று அழைத்ததில்லையா? அம்மா என்று அழைக்காத உயிரில்லையே! இங்கே அம்மா என்று அழைக்காத ஓர் உயிருள்ளதே..... அம்மா.....அம்மா.... நீ சுமந்த பிள்ளை..... பொய் சொல்கிற கிள்ளை என்று புலம்பணும்போல் இருக்கிறதல்லவா! நான் ஏங்க பொய் சொல்லணும்? நான் ஒருமுறைகூட அம்மா என்று கூப்பிட்டதில்லை. " ஏன்? அம்மா என்றால் உங்களுக்குப் பிடிக்காதா என்பீர்கள்?" "அம்மா என்றால் யாருக்குத்தான் பிடிக்காது? " 'அம்மா என்று கூப்பிட்டதில்லை என்கிறீர்கள். பிடிக்கும் என்கிறீர்கள்.... ஒரே குழப்பமாக இருக்கிறது. தலையைப் பிய்த்துக்கொண்டு ஓடிவிடலாம் போல இருக்கிறது." என்று ஓட நினைக்கிறீர்களல்லவா! அட...எங்க போறீங்க... நின்று நான் சொல்ல வந்ததைக் கேட்டு வி...