Bombay Tamil Teacher

உழைப்பாளர் தினம்  " பத்து விரல்களும் பதறாது உழைத்தால் அஞ்சு விரலால் அஞ்சாது உண்ணலாம்" "என்பார்கள். ஆனால் உண்மையில் இதுதான் நிலைமையா?நாள் முழுவதும்  கூன் ஒடிய உழைத்தாலும் கூலி என்னவோ அரை வயிற்றுக் கஞ்சிக்குத்தான். இதுதான் உழைப்பாளிகளின் நிலைமை. இப்படி உழைப்பாளி வர்க்கம் நாள் முழுவதும் உழைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவர்களுக்கு விடிவுகாலம் வருவது எப்போது?  அப்படியொரு கோணத்தில்  சிந்தித்துப் பார்த்ததின் விளைவு அவர்களுக்கான ஓர் நாள் தோன்ற காரணமாக இருந்தது. உழைத்து உழைத்து  நைந்துபோன கைகளையும் ஆரம் சூட்டி அழகு பார்க்கும் நாள்தான் இந்த உழைப்பாளர் தினமான  மே தினம். இதன் வரலாற்றை  சற்று திரும்பிப் பார்ப்போமானால் உழைப்பாளர்கள் நாள் கொண்டாட்டத்தின் உண்மை காரணம் புரியும்.பல நாடுகளில் தொழிலாளர்கள் 12 மணி நேரம் முதல் 18 மணி நேரம் வரை கட்டாயமாக வேலை செய்யும்படி நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர். குறிப்பிட்ட நேர அளவு நிர்ணயிக்கப்படாமல் அவர்கள் உழைப்பு சுரண்டப்பட்டது. இதனால் தொழிலாளர்கள் உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டனர். நாள் முழுவதும் வேலை . ஆனால...

மகாராஷ்டிரா நாள்  மே ஒன்று மகாராஷ்டிரா நாள். மகாராஷ்டிரம் இந்தியாவின் மேற்கு பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு  அருமையான மாநிலம். மகாராஷ்டிரம் என்றதும் அனைவர் கவனத்தையும் ஈர்ப்பது பொருளாதாரத் தலைநகரான மும்பை என்றால் மிகையாகாது. வந்தோருக்கெல்லாம் வாழ்வளிக்கும் தமிழகம் போல வந்தோர்க்கெல்லாம் வாழ்வளிக்கும்  தொழில் வளங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. இந்திய பொருளாதாரத்தை நிர்ணயம் செய்யும் தொழில் முனைவோர்கள் பெருமளவில் நிறைந்த மாநிலம். தொழில் வளங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. படித்தவர்களுக்கு மட்டுமல்ல படியாதோரையும் பசியாற வைக்கும் பன்முகத் தன்மை கொண்டது. மொழியறியா மக்களும்  பசியாற்றிக் கொள்ள தொழில்கள் ஏராளம் இங்கே கொட்டிக் கிடக்கின்றன. 1960ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு வரை இது பம்பாய் மாகாணமாகவே இருந்து வந்தது.   மாநில மறு சீரமைப்பு குழுவின் பரிந்துரைப்படி மொழிவாரியாக மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்டபோது மராட்டி மற்றும் கொங்கணி மொழி பெரும்பான்மையாகப்  பேசும் மக்கள் உள்ள  பகுதிகள் மகாராஷ்டிரம் என்றும் குஜராத்தி மொழி  பெரும்பான்மையாகப் பேசும் மக்கள் உள்ள  பகுதி குஜராத் என்ற...

புதியதோர் உலகம் செய்வோம் "தமிழுக்கு அமுதென்று பேர்_ அந்தத் தமிழின்பத் தமிழெங்கள் உயிருக்கு நேர் " என்ற தேன்தமிழ்ப் பாடல் வரிகளைத் தந்து என்நேரமும் காதுகளில் தேனிசையாய் ஒலித்துக் கொண்டிருப்பவர் பாரதிதாசன். உலகில் மாற்றங்கள் நிகழ்வதும் அதை நாம் ஏற்றுக் கொள்வதும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருவதும் இன்று நேற்று நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் செயல் அல்ல. மாற்றங்களை நோக்கிய பயணம் எல்லா காலங்கிலும் நடைபெற்று வந்திருக்கிறது. அந்தப் பயணம்தான் புதிய படைப்புகளையும் புதுமைகளையும் கொண்ட புதிய சமுதாயத்தைப் படைக்கும். பழைமையிலேயே இருந்து கொண்டால் புதுப்பித்தலைப் பற்றிய சிந்தனையே இல்லாமல் ஒரு முடக்கம் ஏற்பட்டுவிடும். முடமாகிப் போவோம். எப்போதும் புதியவற்றை அறிய வேண்டும் புதிய சமுதாயத்தைக் காணவேண்டும் என்ற கனவு எல்லோரிடமும் இருக்கும். இருக்க வேண்டும். அதுதான் செயலாக்கத்துக்கு வித்திடுவதாக அமையும். நமது கனவு செயல்வடிவம் பெறும்போது சமூகமும் சமூக நடைமுறைகளும் புதிப்பிக்கப்பட்ட நிலையில் புதிய பரிணாமத்தை எட்ட வாய்ப்பு ஏற்படும். மாற்றம் தனிமனிதனால் ஏற்பட்டுவிடாது. ஒருங்கிணைந்து செயலாற்றினால் மட்டு...

பணி நிறைவுப் பாராட்டு மடல்  கற்றோர்நிறை நாகர்கோவிலில் பிறப்பதிகாரம் சான்றோர்நிறை செட்டிகுளத்தில்  பெற்றார் குடியுரிமைஅதிகாரம் மணிராஜா இல்லத்தில் கிடைத்தது வாழ்வதிகாரம்  -சித்ரா பிள்ளை இருவர் பெற்றதால் வந்தது தாயதிகாரம்! மாநகராட்சித் தமிழ்பள்ளி அளித்தது முதலதிகாரம் கரும்பலகையில் எழுத்தோடு நடத்தினார் எழுத்ததிகாரம்  சொற்சுவைபட கற்பிப்பதில் கண்டோம் சொல்லதிகாரம் -சித்ரா உரையிடையிட்ட பேச்சில் மிளிருமே பொருளதிகாரம்! கட்டமைப்பு திறன் முற்றும் பெற்ற யாப்பதிகாரம் கலையாய்க்  கற்பித்தலால் காணலாம் அணியதிகாரம் அறிவுப் பசிக்கு அமுதூட்டியதில் வெளிப்பட்டது பொறுப்புதிகாரம்-சித்ரா அறம்விளை மாணவர் மிகு விளைச்சலதிகாரம்! முத்தமிழும் கொஞ்சி விளையாடும் வகுப்பதிகாரம் செந்தமிழ்ச் சுவை சேர்க்க நாநடத்தும் நாவதிகாரம்  தலைமுறையை காக்கும் காப்பதிகாரம் - சித்ரா கல்விப் பயிர் வளர்க்க வந்த  நீரதிகாரம் ! தொய்வில்லா அறப்பணிக்கு தடையிட வந்தது ஓய்வதிகாரம் ஓயாது இல்லறப்பணி ஆற்றுக நல்லதிகாரம் பணி நிறைவுப் பாராட்டு விழா ஒரு நினைவதிகாரம் -சித்ரா நித்தம் எம்நெஞ்சில் குடியிருக்கும் சிறப்பதிகாரம்...

என் கொணர்ந்தாய் பாணா நீ கம்பன் வீட்டுக் கட்டுத்தறியும் கவிபாடும் என்பார்களே அதுபோல பாணன் வீட்டுப் பாணினியும் புலமையில் குறைந்தவளில்லை. பாணன்  ஒருவன் ஒரு வள்ளலைப் பாடி பொருள் பெற்று வருகிறேன் என்று சென்றான். ஆனால் வரும்போது வெறும் கையோடு வருகிறான். வெறுங்கையை வீசிக்கொண்டு வீட்டிற்கு வந்ததும் பாணினிக்குக் கோபம். "இன்றும் வெறுங்கை தானா?" நக்கலாகக் கேட்டாள். புன்னகைத்த பாணன், "இல்லை ...இல்லை கொண்டு வந்திருக்கிறேன்" என்றான். "என்ன கொண்டு வந்தீர்கள்? காட்டுங்கள்." ஆர்வமாக கேட்டாள் பாணினி. பாணனுக்கு பல நாட்களாக தன் மனைவியோடு சொல் விளையாட்டு  விளையாடிப் பார்க்க ஆசை. அதற்கான நல்வாய்ப்பு இப்போது கிடைத்திருக்கிறது. நழுவ விட்டுவிடுவானா? ஒரு நமட்டுச் சிரிப்போடு பாணினியைப் பார்த்தான். அவள் கண்கள் அவன் கையில் ஏதாவது இருக்கிறதா என்று தேடுவதிலேயே குறியாக இருந்தன. அவளுடைய ஆர்வத்தைக் கண்டு பாணனுக்கு உள்ளுக்குள்  ஒரு சிரிப்பு. "வம்பதாம் களபம்   கொண்டு வந்திருக்கிறேன்" என்றான். அதாவது களபம் என்றால் கயிறு அணிந்த யானை என்பது அதன் பொருள். அதற்கு அவள் களபமா ?   சந்தனத்தை...

நெஞ்சம் திறப்போர் காண்குவர்  வாழ்த்துகள் எழுத வார்த்தைகள் தேடி புறநானூற்றுப் பாடல்களைப் புரட்டியபோது கண்ணில் பட்டது ஆத்திரையனார் என்ற புலவர் எழுதிய ஒரு பாடல். எந்தை வாழி என்று தொடங்கிய அந்தப் பாடல் மறுபடியும் மறுபடியும் என்னை படிக்கத் தூண்டியது. சங்ககாலப் புலவர்கள் மன்னர்களைப் பாடிப் பரிசில் பெற்று செல்வது வழக்கம். அப்படிப்பட்ட பல பாடல்களை நாம் படித்திருக்கிறோம். பரிசில் பெறுவதற்காகப் பாடிய பாடல்களாக இருந்தாலும் தகுதிவாய்ந்த மன்னர்களை மட்டுமே பாடும் பண்பு புலவர்களிடம் இருந்தது என்பது பாடப்பட்ட அரசர்களைப் பற்றிச் சொல்லப்படும் செய்திகளிலிருந்து நாம் அறிகிறோம்.  இங்கே  புலவர்  ஒருவர் அரசனைப் பற்றி வாழ்த்திப் பாடி இருக்கிறார். மன்னன் பெயரைப் பாடலின் முதல் வரியிலேயே சொல்லிவிட்டார். பாடியவர் யார் என்று அறிய வேண்டாமா? கள்ளில் ஆத்திரையனார் என்பவர்தான் ஆதனுங்கன் என்ற மன்னனைப் புகழ்ந்து பாடிய புலவர். ஆத்திரையனாருக்கு மன்னன் ஆதனுங்கன்மீது பேரன்பு உண்டு. அந்த அன்பை கவியாக்கி மன்னன் முன் படைக்கிறார். பாடல் மன்னனுக்காக.... பாடலின்  நயம் நமக்காக..... " எந்தை வாழி ஆதனுங்க!என் ந...

காக்கைக்கு ஆகா கூகை  எண்ணற்ற புலவர்கள் தமிழுக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளனர். அவர்களுள் தனிப்பிறவி எடுத்து வந்தவர் கவி காளமேகம் என்றால் மிகை ஆகாது. நொடிப்பொழுதில் பாடல் எழுதும் ஆற்றல் மிக்கவர். இதனால் இவரை ஆசு கவி என்று கூறுவர். எப்போதுமே இரட்டை அர்த்தப் பாடல்கள்பாடவேண்டும் என்றால் காளமேகத்திற்குக் கொண்டாட்டம்.இவருடைய பாடல்களில் விவேகமும் இருக்கும்.கூடவே குறும்புக்கும் பஞ்சம் இருக்காது. எந்த சொல்லைச் சொன்னாலும் பாடிவிடுவார். சொல் இருந்தால் பாடல் பாடி விடலாம்.இது புலவர்களுக்கு எளிதானது. வெறும் எழுத்து மட்டும் இருந்தால் எப்படிப் பாடல் பாட முடியும்? இது அனைவராலும் கூடுமா? ஒருமுறை ஒரு மனிதருக்கு காளமேகத்தைக் குழப்பி விட வேண்டும் என்று ஆசை. ஒரு வேடிக்கை காட்ட வேண்டும் என்ற விபரீத ஆசையில் ஒரு எழுத்தைக் கொடுத்துப் பாடல் பாடச் சொன்னார். அதுவும் ககர வரிசை எழுத்துகள்மட்டுமே வரும்படி பாடுங்கள் என்றுநிபந்தனையோடு பாடல் பாட வேண்டும் என்றார். க, கா, கி, கீ ,கு கூ.... வரிசைதானே ... இதோ ...இப்பொழுதே என்று பாடத் தொடங்கிவிட்டார் காளமேகம் . " காக்கைக்கா காகூகை கூகைக்கா காகாக்கை கோக்குக்கூ காக்கைக்குக் கொ...

தீவக அணி என்றால் என்ன  தீவகம் என்றால் விளக்கு என்று பொருள். அறையின் ஒரு இடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள  விளக்கானது அவ்வறை முழுவதும்  வெளிச்சம் தந்து விளக்குதல் போலச்  செய்யுளின் ஓரிடத்தில் வரும் ஒரே ஒருசொல்  அச்செய்யுளின் பல இடங்களுக்களிலும் உள்ள  சொற்களோடு சென்று பொருந்திப்  பொருளை விளங்குவதால் இவ்வணி தீவக அணி எனப்படுகிறது. " குணம் தொழில் சாதி பொருள் குறித்து ஒருசொல் ஒருவயின் நின்றும் பல்வயின் பொருள் தரின் தீவகம் செய்யுள் மூவிடத்து இயலும்" என்கிறது தண்டியலங்காரம். ஒரு குணத்தையோ தொழிலையோ இனத்தையோ பொருளையோ குறிக்கும் ஒரு சொல் செய்யுளின் ஓரிடத்தில் நின்று அச்செய்யுளில் பல இடங்களிலும் உள்ள சொற்களோடு சென்று பொருந்திப் பொருளைத் தருவது தீவகம் என்பது தீவக அணிக்குத் தண்டியலங்காரம்  தரும் இலக்கணமாகும். தீவக அணி மூன்று வகைப்படும். 1. முதல் நிலைத்  தீவக அணி 2. இடைநிலைத் தீவக அணி 3. கடைநிலைத்  தீவகம அணி  1. முதல் நிலைத் தீவக அணி: பாடலில் தீவகமாக வரும் சொல்   முதலில் வந்தால் அது முதல்நிலைத்   தீவக அணி எனப்படும்.     ...

என் உறக்கம் கலைத்த உதய சூரியனே கண்விழித்ததும் காட்சியில் கண்டது நின்திருமுகமே ! உன் முகம் விழித்ததால் மலர்ந்தன  மலர்முகமே செவ்வானம் பார்த்து சிரித்தன முல்லைவனமே!  தூங்கி இருந்த பனித்துளியை வாங்க வந்த திரள்கதிரே வான் பறவை கான் பறந்து  கானம்பாடி மகிழ்வது நின்திறமே!   கீழ்வானில் செவ்வண்ணம் பூசி சிவக்க வைத்து சிலிக்க வைத்தது  நின்கைத் தூரிகை காட்டும்  ஒளி வண்ண மாயஜாலமே! இருட்டை விரட்டும் துறட்டை  எடுத்து வெளிச்சம் போட்டு பகலெனும் வெளிச்சத் திரையிட்டு நிற்கும் உலகின் உயிர்க்கவசம் நீயே! கீழ்வானில் பிறந்து உச்சம் தொட்டு  என்நிழல்  உன்நிழல் மறைத்து  தாழ வந்து தொடுவானில் மறைந்து  சொல்லும் தத்துவம் பற்பலவே! வாழ்வில் வசந்தம் உன்னாலே உயிரும் உறவும்   உன்பிறப்பின் பின்னாலே உலகம் மகிழும் உன்பெயர் கேட்டாலே ஓட்டமும் நடையும் தீராது  சொல்லாலே

நில்லாய் நெடுஞ்சுவரே  ஒரு சொல் கொல்லும்; ஒருசொல் வெல்லும் "என்று சொல்வார்கள். சொல்லுக்கு அவ்வளவு பெரிய ஆற்றல் உண்டு. அதுவும் புலவர்களின் சொல்லுக்குப் பேராற்றல் உண்டு. அதனால்தான் காளமேகம் மண்மாரிப் பொழியட்டும் என்றதும் மண்மாரிப் பொழிந்ததாகப் படித்திருக்கிறோம். புலவர்கள் அறம்பாடி அழித்த  வரலாறுகளும் உண்டு. இங்கு ஒருவர் தன் சொல்லால் நெடுஞ்சுவரேயே நிற்க வைத்து விட்டாராம். யாரப்பா அந்தப் பேராற்றலுக்குக்குரிய பெரும்புலவர் என்று அறிய ஆவலாக உள்ளதல்லவா? சோழ மன்னன்னோடு ஏற்பட்ட மாறுபாட்டால் மன்னனும் நீயோ வளநாடு முன்னதோ உன்னை நினைத்தோ தமிழை யோதினேன் என்று கோபமாகப் பேசிவிட்டு சோழ நாட்டைவிட்டு வெளியேறிவிட்டார் கம்பர். ஏதோ கோபத்தில் வெளியே வந்துவிட்டார். வந்த பின்னர்தான் எங்கே செல்வது? யாரிடம் போய் நிற்பது? என்று கம்பருக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. கால் போன போக்கில் நடக்கிறார். எவ்வளவு தூரம் நடப்பது? இப்போது வயிறு மெதுவாகக் குரல் கொடுக்க ஆரம்பித்தது. வயிற்றுக்குப் பதில் சொல்லியாக வேண்டும். பசி வந்தால் பத்தும் பறந்து போகும். அதற்கு கம்பர் மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன? அதற்காக யாரிடமாவது இரந்து பொருள்...

கைவேல் களிற்றொடு போக்கி " வள்ளுவன் தன்னை உலகினுக்கே தந்து வான்புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு " என்று தமிழின், தமிழ் நாட்டின் அடையாளம் திருவள்ளுவர் என்ற பெருமை கொள்ள வைத்தவர். 1330 குறட்பாக்களைத் தந்தவர். அறத்துப்பால்  பொருட்பால் இன்பத்துப்பால் என்று முப்பாலையையும் தந்து எப்பால் உனக்கு வேண்டுமோ அப்பாலை எடுத்து தப்பாமல் வாழ்க என்று வாழ்த்தி நிற்பவர். ஒன்றே முக்கால் அடியில் உலகை அளந்தவர். "கடுகைத் துளைத்து எழுகடலைப் புகட்டி குறுகத் தரித்தக் குறள் " என்று அனைவரையும் கொண்டாட வைத்தவர். இப்படி எல்லாத் தரப்பினராலும் கொண்டாடப்படும் வள்ளுவரின் ஒவ்வொரு குறளும்  ஒவ்வொரு கதை பேசும். அப்படி என்னோடு கதை பேசி இப்படியொரு வீரனா என்று என்னை வியக்க வைத்து  கலங்க வைத்த குறள் ஒன்று இதோ உங்களுக்காக... "கைவேல் களிற்றொடு போக்கி வருபவன் மெய்வேல் பறியா நகும்."                குறள் :774 இதுதான் என்னைப் போர்க்களத்திற்கே அழைத்துச் சென்று கலங்க வைத்த குறள். தீவிரமாகப் போர்க்களத்தில்  போர் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. வீரன் ஒருவன் தன் கைய...

தருமம் இன்றெனில் தாமே சிதையுமால் வாழ்க்கையின் ஓட்டமே செல்வத்தை நோக்கியதாகவே இருக்கும். எனக்குப் பணமே வேண்டாம் என்று சொன்னால்  நீ இந்த உலகில் இருக்க தகுதியற்றவன் ஆகிறாய். இதை நான் சொல்லவில்லை.  வள்ளுவர் சொல்கிறார். பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை. அருளில்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை என்று வள்ளுவர் ஆணித்தரமாகச் சொல்லிவிட்டார். வள்ளுவரே சொல்லிவிட்டார் . அப்படியானால் பொருளைத் தேடித்தான்  ஆக வேண்டும். இல்லானை இல்லாளும் வேண்டாள்  ஈன்றெடுத்தத் தாய் வேண்டாள் .... என்று சொல்லிவிட்டார் ஔவை. தாயைக்கூட தள்ளி நிற்க வைத்துவிடும் வல்லமை பெற்றதா பொருள்? இப்படி ஒரு கலக்கம். அப்படியானால் வேண்டும் வேண்டும் பொருள் வேண்டும் என்று மனம் பொருள் பின்னால் ஓட்டம் பிடிக்கும். பொருள் இருந்தால்தான்  இன்பத்தை அடைய முடியும். விரும்பியதைப் பெற முடியும். விரும்பியதை அடைந்துவிட்டால் இன்பம் இல்லம் வந்து சேரும். இல்லத்தில் இருப்பவர்களும் நம்மைத் கொண்டாடுவர். பொருளும் இன்பமும் இருந்தால் சிறப்புக்கு ஏது குறை? போகுமிடமெல்லாம் சிறப்பு. இத்தோடு மனம் போதும்  என்று நின்றுவிடுமா? புகழ் வேண்டும் ஐயா புகழ்...

விருந்து வரக் கரைந்த காக்கை  " விருந்து வருமாயின் கரைந்து காட்டு. வாராதாயின் நடந்து காட்டு" இப்படி காக்கையைப் பார்த்து  பள்ளிப் பருவத்தில் கூறியிருப்போம். காக்கை காலையில் இருந்தே கரைந்து கொண்டிருந்தால் இன்று நம்ம வீட்டுக்கு விருந்தினர் யாராவது வரப் போகிறார்களா? என்று அம்மா சொல்வதையும் கேட்டிருப்போம். இப்படி விருந்தினர் வருகையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த காலம் ஒன்று உண்டு. ஒரு காலத்தில் விருந்துக்கு  கட்டியம் கூறும் கட்டிடயங்காரர்  நம் காக்கை யாராகத்தான் இருந்திருக்கிறார். விடுதியில் தங்கி படிக்கும்போது "கடிதம் வந்தால் பறந்து போ பார்வையாளர் வந்தால் நடந்து போ "என்று காக்கை பின்னால் இருந்த காலங்களும் உண்டு. இப்படி ஒரு நம்பிக்கை.  இது மூட நம்பிக்கையாகவும் இருக்கலாம். எது எப்படியோ அதனால் கிடைப்பது ஒரு சின்ன மகிழ்ச்சி.  காக்கை பறந்து போய்விட்டால் கடிதம் வரும் என்று தபால்காரரையே எதிர்பார்த்து இருந்த நாட்களும் உண்டு. காக்கை இருந்து பனம்பழம் விழுந்த கதையாக கடிதம் வந்து விட்டால் போதும் நான் சொன்னேன் அல்லவா? .....நான் சொன்னேனல்லவா? காக்கை பறந்து போனது என்று.... இதோ ப...

நாலு கோடி பாடல்கள்  மன்னர்கள் வாயிலிருந்து வரும்  வார்த்தைதான் சாசனம். மன்னன் பேச்சுக்கு மறு பேச்சு கிடையாது. மன்னர்களால் வாழ்ந்தவர்களும் உண்டு. வீழ்ந்தவர்களும் உண்டு. வாய் தவறி வந்த வார்த்தைகள்கூட  ஆணையாகி சில நேரங்களில்     ஆபத்துக்களைத் தந்துண்டு.   இங்கே சோழ மன்னர் ஒருவருக்கு  திடீரென்று ஒரு ஆசை.  புலவர்களை ஏராளமான பாடல்கள்  பாட வைத்து அதனைக் கேட்டு   இன்புற வேண்டும் என்று நினைக்கிறார். ஆசை இருக்கலாம். தப்பில்லை. அதுவும் இப்பவே வேண்டும் என்று அடம்பிடிப்பது போன்ற ஒரு ஆசை. நாளை காலைக்குள் நாலு கோடிப் பாடல்கள்  வேண்டும் என்கிறார் மன்னர்.  அதையே அவையிலுள்ள புலவர்களுக்கு   ஆணையாகப்  பிறப்பித்து விடுகிறார்.    மன்னன் ஆணையாயிற்றே...    அதுவும் நாலு கோடிப்பாடல்...    நாளை காலைக்குள் நாலு கோடி பாடலா?        நான் எங்கே போவேன்....எங்கே போவேன்...   யாரிடம் போய் கேட்பேன்....ஐயோ...   எனக்கு வேணும்...எனக்கு வேணும்...   எனக்கு...

எல்லார்க்கும் ஒவ்வொன்று எளிது  ஔவையின் மீது அரசர்களுக்கு எல்லாம் மரியாதை உண்டு.  ஔவையிடம் பேச தனிக்கவனம் வேண்டும். ஏடாகூடாவாக எதையாவது சொல்லி மாட்டிக் கொண்டு விழித்த கதைகள்  ஏராளம் உண்டு. எந்தப் பக்கம் நின்று பேசினாலும் எதிர்ப்பக்கம் நின்று கோல் அடித்துவிட்டு போய்க் கொண்டே இருப்பார். படைப்பாளிகள் ,கலைஞர் என்று எல்லா  தரப்பினரிடமும் ஏதோ ஒருவிதமான ஒரு போட்டி மனப்பான்மை எப்போதும் இருக்கும்.  அனைவருமே தங்களுக்கு போதிய அங்கீகாரம் கிடைக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது இயல்பு. ஆனால்  படைப்பாளிகள் அனைவருக்கும் திறமைக்கு ஏற்ற அங்கீகாரம் கிடைக்கிறதா என்றால் இல்லை என்பதுதான் பெரும்பான்மையான படைப்பாளிகளிடமிருந்து வரும் பதிலாக இருக்கும். அவர்கள் படைப்பில் தரம் இருக்கலாம். ஆனால் அவற்றை வெளியில் கொண்டு சேர்க்கும் வழிமுறைகள் சரியாக இல்லாமையால் அவர்கள் திறமை உலகுக்குத் தெரியாமலேயே இருந்துவிடும். விளம்பரங்களும் விளம்பரப்படுத்த ஆட்களும் இருந்தால் மட்டுமே ஒருவரை அறிவாளி என்று உலகம் அடையாளம் கண்டு கொள்ளும்.  கம்பருக்கு குலோத்துங்க சோழன் புரவலராக வாய்த்தது போல எல்லா திறமையா...

வேண்டும்.....வேண்டும் அனைவர் மனதையும் ஆட்டிப் படைக்கும்  ஒற்றைச் சொல் ஒன்று  உண்டு என்றால் அது வேண்டும் என்பதுதான். இந்த வேண்டும் என்ற சொல்லை வேண்டாம் என்று நகர்த்தி வைத்துவிட்டு அந்த இடத்தில் வேறு ஏதாவது ஒரு சொல்லைப்  போட்டுப் பாருங்கள். சரியாக அமைந்துவிடுமா? நான் ஆசை அற்றவன் அதனால் வேண்டும் என்ற சொல்லுக்கே இடமில்லை என்று சொன்னால் நம்ப முடிகிறதா? ஆசை அற்ற புத்தரும் ஏதோ ஒன்று வேண்டும் என்றுதானே ஆடம்பர வாழ்க்கையை விட்டு வெளியேறினார். இந்த வேண்டும் என்ற சொல் மட்டும் நம் கூடவே வரவில்லை என்றால் நாம் என்றோ  வேண்டாதவர்கள் ஆகியிருப்போம். அதிகாலை எழுந்ததும் எல்லாரும் நல்லா இருக்க வேண்டும் சாமி என்ற வேண்டுதலோடுதான் நம் நாளே தொடங்குகிறது. அடுத்தது காபி வேண்டும். கத்தரிக்காய் வேண்டும். என்று வேண்டும் பட்டியல் நாள் முழுவதும் நம்மோடு பயணப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கும். எதற்கு உங்களுக்கு இந்த வேண்டாத வேலை என்கிறீர்களா? எனக்கு நீங்கள் வேண்டுங்க... அதனால் நீங்கள் வேண்டும்... வேண்டும் என்று சொல்லும்வரை நான் உங்களை விட்டுவிடப் போவதில்லை. இது என்னப்பா புதுசு புதுசா பொட்டலம் கட்டிக்கிட்டு வார...

வழக்கிழந்தவர் அழுத கண்ணீர்  ஒரே வார்த்தையைத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னால் உண்மை என்று நம்பி விடுகிறோம். மாறுபட்ட மனிதர்கள். பொய்யும் புரட்டும் பேசும் மனிதர்கள் உள்ள உலகம். நாவன்மை இருந்தால் போதும். பொய்யையும் உண்மை என்று நம்ப வைத்துவிடலாம். வழக்காளுநர்களுக்கு சொல்வன்மை வேண்டும். அவர் எந்தச் பொய்யையும் உண்மை என்று நம்ப வைத்துவிடுவார். எந்த உண்மையையும் பொய்யாக்கி விடுவார். இந்த உலகம் பொய்யை உண்மை என்றும் உண்மையைப் பொய்யென்றும்  புரட்டிப் பேசுகிறவர்களுக்குக் கொடுக்கிற மரியாதை அலாதியானது. இவற்றை எல்லாம் ஒரு புலவர் பாடலாகப் பாடியிருக்கிறார்.  பாடல் இதோ உங்களுக்காக.... "பொய்யுடை ஒருவன் சொல் வன்மையினால் மெய் போலும்மே மெய் போலும்மே" அதாவது சொல் வன்மையுடைய ஒருவன் சொல்லும் பொய்யும் மெய் போலவே தோன்றும்.  பேசத் தெரிந்தவர்கள் தாங்கள் சொல்வதுதான் உண்மை என்று அடித்துப் பேசுவார்கள் . ஆணித்தரமான உண்மை இருப்பது போல நம்ப வைப்பார்கள். அதுதான் உண்மை என்று நம்பும்படியாகவே அவருடைய பேச்சு இருக்கும். ஆமாம் பொய்யை மெய்யென்று நம்ப வைத்துவிட்டான். அப்படியானால் உண்மையின் நிலைமை எப்படி இருக்கும் ...