உடன்போக்கு
இலக்கியத்தில் உடன்போக்கு அன்றொருநாள்.... அதிகாலை வேளை.... கதிரவன் செம்முகம் காட்டித் தன் சிரிப்பலையைச் சிந்திவிட சோம்பல் முறித்துப் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தாள் செவிலித்தாய். கண்கள் அருகில் படுத்திருந்த அழகு மகளைத் தேட... அதிர்ச்சியுற்றாள். படுக்கை அப்படியே விரிந்து கிடக்க... அறை பதுமை இல்லாது வெறுமையாய்க் கிடந்தது. அக்கம்பக்கம் தேடினாள். அண்டை அயலாரிடம் போய் கேட்டுப் பார்த்தாள். எல்லோரும் கையை விரித்தனர். அங்குமிங்கும் ஓடினாள்.... எங்கேயும் மகளைக் காணவில்லை. இப்போது முகத்தில் கூடுதலாக ஒரு கலக்கம் வந்து அப்பிக் கொண்டது. .... என்ன செய்வேன்? அவள் அன்னைக்கு யாதுரைப்பேன் ? கலங்கிப்போனாள்...கலக்கத்தில் மனம் குழப்பமடையலானாள். குழப்பத்தில் கூடுதலாக என்னென்ன எண்ணமெல்லாமோ வந்து எட்டிப் பார்த்தது. அவனோடு ஓடி இருப்பாளோ...? ஒருவேளை அப்படி செய்திருந்தால்... என்ற ஐயம் வந்து தொற்றிக் கொள்ள காண்போரிடம் எல்லாம் என் செல்வம் யாருடனும் செல்வதைக் கண்டீரோ என வெளிப்படையாகவே விசாரிக்க ஆரம்பித்தாள். ஆளாளுக்கு உதட்டைப் பிதுக்கிவி...