ஆற்றுப் பெருக்கற்று அடிசுடும்
ஆற்றுப் பெருக்கற்று அடிசுடும் வாழ்வைக் கெடுப்பது வறுமை. வாழ்வைக் கொடுப்பது வள்ளன்மை" என்று சொல்வார்கள். கொடுக்கிற கை சுருங்காது. கொடுத்துக்கொண்டே தான் இருக்கும். என்னிடம் பணம் இல்லையே எப்படிக் கொடுக்க முடியும் அப்படி ஓர் எண்ணம் எழவே எழாது. கொடுப்பதற்கு என்னிடம் என்ன இருக்கிறது என்ற தேடல் வரும். முடிவில் ஒன்றுமே இல்லையா என் தலையைக் கொண்டுபோய் தம்பியிடம் கொடுத்து பொருள் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்று குமண வள்ளல் சொன்னதை போன்று தன்னையே கொடுக்க முடிவெடுக்க வைக்கும். இல்லை என்ற சொல் மேன்மக்கள் வாயிலிருந்து வரவே வராது. ஓர் ஆற்றில் மழைக்காலத்தில் நிறைய தண்ணீர் ஓடுகிறது. மழை இல்லாத காலங்களில்...? நீருக்கு எங்கே போவது? வறட்சியான காலகட்டத்தில் ஆறு வற்றிப் போகும். ஆற்று மணலில் கால் வைக்க முடியாதபடி சுடும். இனி இங்கு தண்ணீர் கிடைக்க வாய்ப்பே இல்லை என்று நினைத்திருப்போம். கண்முன்னே கானல் நீர் பறந்து பறந்து பம்மாத்துக் காட்டும். ஆனாலும் ஏதோ ஒரு நம்பிக்கை. ஆற்று மணலைத் தோண்டுகிறோம். என்னவொரு ஆச்சரியம்.! நீரூற்று தென்பட மனதிற்குள் மகிழ்ச்சி. நம் தா...