உழைப்பின் வாரா உறுதிகள் உளவோ ?
உழைப்பின் வாரா உறுதிகள் உளவோ? " வெற்றி வேண்டுமா போட்டுப் பாரடா எதிர்நீச்சல் அட சரிதான் போடா தலைவிதி என்பது வெறுங்கூச்சல்....." பாடலைக் கேட்கும்போது நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. எதிர்நீச்சல் போடும்போதல்லவா தெரியும் எத்தனை குட்டிக்கரணம் போட வேண்டும் என்பது.... முள்ளில் விழுந்து முடங்கில் நொடிந்து கல்லில் முட்டி சுழியில் உருண்டு பிரண்டு ஒருவழியாக கரையேறும்முன் மூச்சு ஆயிரம் முறை அடங்கிப் போயிருக்கும். அதனால்தான் நமக்கு எதற்கு இந்த வம்பு. இப்படியே ஒதுங்கிப் போய்விடுவோம். என்று ஒரு முடிவெடுத்துவிடுவோம். இப்படி ஒதுங்கி ஒதுங்கி பதங்கிபதுங்கி பம்மிப் பம்மியே பாதி நாட்களைத் தொலைத்திருப்போம். உழைக்க மறந்திருப்போம். சீச்சீ...இந்தப் பழம் புளிக்கும் என்று வெற்றிப் பக்கமே தலைவைத்துப் படுக்காதிருப்போம். இதுதான் நிதர்சனமான உண்மை. நாம் பாட்டுக்கு மூலையில் முடங்கிக் கிடந்திருப்போம் தொலைந்தவர்களை தொலையட்டும் என்று இந்த உலகம் விட்டுவிடுமா என்ன ? தொலைந்தவர்களைத் தேடிப் பிடித்து தொல்லை தருவதில் வல்லவர்களாயிற்றே! நம்மைச் சும்மா விட்டுவிடுவார்களா? வேண்டுமென்றே ஓடும் நீருக்குள் தள்ளி க...