கபிலர் பாடலில் உவமை
கபிலர் பாடலில் உவமை சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு சிறுகதை. அதைக் கதையாகவும் எழுதலாம். கவிதையாகவும் வடிக்கலாம். உவமை நயத்தை அள்ளி அள்ளிக் பருகலாம். விரும்புபவர்க்கு வழங்கி மகிழலாம். ஒரு செய்தியைப் சொல்வதற்காக அவர்கள் கையாளும் உவமைகள் அது நடந்த இடத்திற்கே நம்மை அழைத்துச் செல்லும். அதுதானே ஒரு கதையின் இயல்பு. கவிதையின் இயல்பும் நிகழ்வைக் கண்முன் கொண்டுவந்து நிற்க வைப்பதாக இருந்தால்.....? ஒரு தலைவனும் தலைவியும் காதல்வயப்பட்டுவிட்டனர். நீயில்லாமல் நானில்லை. நானில்லாமல் நீயில்லை. பிரிந்தால் உயிர் தறியேன் என்று காதல் வசனம் பேசி நாட்களைக் கடத்தினர். எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் இப்படியே காதலித்துக் கொண்டிருப்பது? திருமணம் என்ற பந்தத்தில் இணைந்துகொள்ள வேண்டாமா என்ற நினைப்பு வந்தது. காதலி எப்போது திருமணம் செய்து கொள்வீர்கள்? என்று மெதுவாகக் கேட்க ஆரம்பித்தாள். எதுவரை எதிர்காலம் பற்றிய சிந்தனை இல்லையோ அதுவரை காதல் இனிக்கும். எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனை வந்துவிட்டால்.... ஆயிரம் கேள்விகள் முன் வந்து விடை கேட்டு நிற்கும். இப்போது திருமணம் பற்றிய முதல் கேள்வி தலைவன் முன் வைக்கப்பட்...