பழமுறத்தால் சாடினாள்
பழமுறத்தால் சாடினாள் ஒரு சமயம் ஔவையார் வழி நடந்த களைப்பு தீர ஓரிடத்தில் அமர்ந்திருந்தார். அவ் வழியாக வந்த ஒருவன் ஏதோ ஒரு வயதான அம்மா களைப்பாக இருப்பதைப் பார்த்து அருகில் வந்தான். அவர் நிலையைக் கண்டு மிக மனம் வருந்தினான். அவருடைய தோற்றம் அவன் உள்ளத்தை உருக்கியது. அவரிடம் "எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் அம்மா? "என்று அன்போடு விசாரித்தான். ஔவையும், "தான் தொலை தூரத்திலிருந்து வருவதாகவும் நெடுநேரம் நடந்ததால் பசியாக இருக்கிறேன். சற்று அமர்ந்து விட்டு சென்றால் களைப்பு நீங்கிவிடும் என்று அமர்ந்திருக்கிறேன்" என்றார் சோர்வாக. அந்த அம்மாவின் நிலைமைக்காகப் பரிதாபப்பட்டு, அவருடைய பசியைப் போக்க எண்ணி "அம்மா, தாங்கள் பசியோடு இங்கிருந்து செல்ல வேண்டாம். என் வீட்டிற்கு வந்து பசியாற்றிவிட்டு, அதன் பிறகு செல்லலாம்."என்று வருந்தி அழைத்தான். ஔவையும் அவன் அழைப்பை ஏற்று அவன் கூடவே அவன் வீட்டிற்குச் சென்றார். அதுவரை அவன் தன் மனைவியைப் பற்றி அடியோடு மறந்துவிட்டான். அவள் நினைவு அவனுக்கு அப்போதுதான் எழுந்தது. அவள் ஔவையைப் பார்த்ததும் என்ன சொல்வாளோ என்று அவன் உள்ளம் கவலையுற்றது. ஔவைய...