Posts

Showing posts from September, 2024

மதிப்புப் பன்மை என்றால் என்ன ?

மதிப்புப் பன்மை என்றால் என்ன  மதிப்பும் மரியாதையும் மனசில் இருந்தால் போதும். வார்த்தையில் வேண்டாம். எங்கோ ....யாரோ சொன்ன ஞாபகம். அப்படியானால் பேசும்போது மரியாதை கொடுத்துப் பேச வேண்டாமா? அது எப்படி ? பெரியவர்களுக்கு மரியாதை  கொடுத்துப் பேசுவதுதானே நமது பண்பாடு. மரியாதை கொடுத்துப் பேச வேண்டுமானால் எப்படி பேச வேண்டும்? வாருங்கள். உட்காருங்கள் உண்ணுங்கள் பருகுங்கள் என்று  கள் சேர்த்துச் சொல்வதுதானே  மரியாதை! ஆனால் அது இலக்கணப்படி தவறாகுமே! ' கள்' என்ற விகுதி பற்றி பல்வேறு விவாதங்கள் உண்டு. இன்றும் இந்த விவாதம்  தொடர்ந்து கொண்டுதான் வருகிறது. . ' கள் 'என்பது அஃறிணை பலலின் பால் விகுதி அல்லவா? அது உயர்திணைக்கு எப்படி பொருந்தும்?  கேள்வி எழலாம். முதலாவது மதிப்புப் பன்மை என்றால் என்ன என்று பார்ப்போம். ஆரம்பத்தில் இருந்தே வருவோம். திணை இரண்டு வகைப்படும். 1.  உயர்திணை 2.  அஃறிணை இதில்,  "மக்கள் தேவர் நரகர் உயர்திணை மற்றுஉயிர் உள்ளவும் இல்லவும் அஃறிணை" என்கிறது நன்னூல். மக்கள், தேவர் , நரகர் - உயர்திணை ஏனைய உயிர்களும் உயிர் அல்லாத பொருட்கள் அனைத்தும் அஃற...

அம்மாவின் புலம்பல்

அம்மாவின் புலம்பல்  "ஆளாளுக்கு என்னை இப்படித் துரத்தினால் நான் எங்கே போவேன்.? யாரிடம் போய் நிற்பேன்? யார் இருக்கிறார்கள் எனக்கு? சொல்லி அழகூட ஒரு சனம் இல்ல....யாரிடம் போய் என் குறையை சொல்லுவேன்.? சாமி....நீதான் கேட்கணும் "என்று வீட்டிற்கு மேற்குப் பக்கத்தில் இருந்த கோவிலைப் பார்த்துக் கையெடுத்துக்  கும்பிட்டார் அன்னப்பழம் பாட்டி. இந்தப் புலம்பல் இன்றுமட்டும் நடக்கவில்லை. கடந்த நாலு வருசமா பாட்டி இப்படித்தான் புலம்பி கிட்டு திரியிறாங்க. மருமகள்கள் ஏதும் சொல்லிவிட்டால் மகனிடம் போய் சொல்லுவார். மகன்" உனக்கு எதுக்கு வம்பு? வயசான காலத்துல வாயை வச்சுகிட்டு சும்மா கிடைக்கத் தெரியல என்றால் ஆளாளுக்குக் கேட்கத்தான் செய்வாளுங்க" என்று சொல்லிவிட்டால் போதும், "எனக்குப் பிறந்ததும் சரியில்ல...  வந்ததும் சரியில்ல "என்று புலம்ப ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். பாட்டியின் புலம்பல் கடவுள் காதுக்குத்தான்  இன்னும் போய் சேரல... "என்ன அன்னப்பழம் சாப்பிட்டாச்சா...." கேட்டபடியே பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார் பக்கத்துவீட்டு மாசானம் மனைவி மாடத்தி. ஏதோ நினைவில் இருந்த பாட்டிக்கு ஒன்ற...

பிறந்தநாள் வாழ்த்து

பிறந்தநாள் வாழ்த்து  தேனுலா தமிழுலா தேடலா(ல்) வானுலா மதியுலா வாழ்த்துப் செய்தி வாசித்தலா! தத்தை மொழி  கற்றலா(ல்) ஒற்றைச் சொல்லில்- கைபேசி ஓயாது வாழ்த்துப் பாடலா! மிஞ்சி  ஒலிப்பது பேச்சிலா விஞ்சும் அன்பிலா-உள்ளில் எஞ்சி இருக்கும் நட்பிலா!  வரையிலா அன்பு   நடத்தலா(ல்)  கரையிலா நட்பு பேணலா -நடப்பவை கறையிலா உள்ளம் நினதாதலா! கண்டுலா  வந்திட விழைதலா(ல்) கவியுலா வந்தது- இன்று கவினுலா இன்பச் சிற்றுலா! வானும் நிலனும் போல வாழ்க பல்லாண்டு...பல்லாண்டு இன்றுபோல என்றும் உவந்து!                    - செல்வபாய் ஜெயராஜ் 

அன்னக்கிளி அக்கா

அன்னக்கிளி அக்கா  விசயத்தைக் கேள்விப்பட்ட நேரத்தில் இருந்து அழுது கொண்டே இருந்தாள் அன்னக்கிளி. "நிஜமாத்தான் சொல்லுறீயளா... யாரு சொன்னா...மாப்பிள்ளை  சொன்னாவளா அவுங்க ஆத்தாகாரி சொன்னாவளா..." அப்பா வந்து சொன்ன நேரத்தில் இருந்து அப்பாவை கேள்வி கேட்டுக் கேட்டு  குடைந்து எடுத்து விட்டார் அம்மா. " என்ன ....யாதுன்னு சொல்லிபுட்டேன்ல்ல... இனி ஆக வேண்டியதைப் பாரக்க வேண்டியதுதான்" சொல்லிவிட்டு துண்டை உதறி தோளில் போட்டுவிட்டு வாசலை நோக்கி நடந்தார் அப்பா. "என்ன சொல்றிய...சட்டியா?  பானையா? உடனே மாப்பிள்ளை சொல்ற மாதிரி மாத்துகிறதுக்கு...." வார்த்தைகளைக்  குறுக்கே போட்டு அப்பாவைப் போக விடாமல் தடுத்தார் அம்மா. "பின்ன என்னை என்ன  செய்யச் சொல்லுற..." அப்பாவின் குரலில் ஒரு இயலாமை தெரிந்தது.கூடவே இனி பேசி என்ன ஆகப்போகுது என்ற விரக்தியும் இருந்தது. என்ன செய்ய முடியும்? வேறு எப்படித்தான்  சொல்ல முடியும் ? அன்னக்கிளி அவரு பெத்த புள்ளதானே வருத்தம் இல்லாமலா இருக்கும்...? கடனவுடன வாங்கி கட்டிக் கொடுத்துவிட்டு கடனை அடைத்து இன்னும் குறுக்கு நிவுறல. அதுக்குள்ள வந்து இப்படி ஒர...

சித்தியும் மீன் குழம்பும்

சித்தியும் மீன் குழம்பும்  எங்க சித்தியை மாதிரி சுவையாக யாரும் சமையல் செய்துவிட முடியாது. மகராசி அவள் கைப்பக்குவம் மாதிரி யாருக்கும் வராது என்று எங்கள் பாட்டி சொல்லிச் சொல்லிப் பெருமைப் படுவார். ஆனால் என்ன சுவையாக சமைத்து என்னப் பிரயோஜனம்? வாழ்க்கை சுவையாக அமையவில்லையே!  அந்தக் குழம்புதாங்க அவர் வாழ்க்கைக்கே எமனாகப் போய்விட்டது. சித்தப்பா  சாப்பாட்டை அவ்வளவு ருசித்துச் சாப்பிடுபவர் இல்லை. சொல்லப் போனால் ஏதோ கடமைக்கு சாப்பிடுவதுபோல சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்து போய்விடுவார். ஒரு ரசனையே இல்லாத ஆள்  உன் சித்தப்பா என்று சித்தி அடிக்கடி சொல்லி  வருத்தப்பட்டுக் கொள்வார். ஆனாலும் சித்தி எந்த இடத்திலும்  சித்தப்பாவைவிட்டுக் கொடுத்துப் பேசமாட்டார். சித்தப்பா அதற்கு எதிர்மாறானவர். எங்கெல்லாம் சந்தர்ப்பம் கிடைக்குமோ  அங்கெல்லாம் சித்தியை குறைகூறாமல் இருக்க மாட்டார். ஒருநாள் என்றால் பரவாயில்லை. நித்தம் நித்தம் இதுதான் என்றால்.... கேட்டுக் கேட்டு சித்திக்கு மரத்துப் போய்விட்டது. இப்போ எல்லாம் சித்தப்பா குறைகூறாமல் இருந்தால் அதுதான் ஆச்சரியமாக இருக்கும். ஆனால் எல்லா நேரங...

தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா

தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா  தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா" எங்கேயோ கேட்டக் குரல். எப்போதோ படித்த வரி. பத்தோடு பதினொன்று அத்தோடு இது ஒன்று என விட்ட வரி. ஆனால் முதல் வரி மட்டும் உலகம் முழுவதும் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. ஐநா சபை வாயிலில் நின்று அனைவரையும் வரவேற்கிறது. தமிழின் பெருமையே அந்த ஒற்றை வரியில்தான் அடங்கி இருக்கிறது என்று உரத்தக் குரலில் கூறிக் கொண்டிருக்கிறோம். முதல் வரி என்பதால் அதை உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டோமா? அந்தப் பாடலின் ஒவ்வொரு வரியும் எவ்வளவு கனமான மதிப்புமிக்க கருத்தைச் சுமந்து நிற்கிறது என்பது அடுத்தடுத்த வரிகளை வாசிக்கும்போது புரியும். நான் எந்தப் பாடலைச் சொல்கிறேன் என்பது உங்களுக்குப் இப்போது புரிந்திருக்கும். கணியன் பூங்குன்றனாரின்  யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்று தொடங்கும் பாடலைப்பற்றித்தான் நான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன். பாடலை முழுவதுமாக வாசித்துப்  பாருங்கள். எவ்வளவு கருத்தாழமிக்கப் பாடல் இது. ஒவ்வொரு வரியும் உயிரோட்டம் மிக்க உலக உண்மைகளை உரக்கச் சொல்லி வருவது. காலத்தால் அழியாத கருத்தோவியங்களைச் சுமந்து நிற்பது. பாடல் இதோ யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர...

பெண் பிறந்தாச்சு

பெண் பிறந்தாச்சு முற்றத்தில் கிடந்த கட்டிலில் படுத்துக் கிடந்தார் பாலு. "இந்த முறையாவது நல்லது நடக்கணும்" கண்ட தெய்வத்தை எல்லாம் வேண்டிக் கொண்டார்.  மனசுக்குள் திக்..திக் என்று  மரணபயம் கவ்விக் கிடந்தது. ஒவ்வொரு நிமிடம் கடப்பதும் ஒரு யுகம் கடப்பது போல் இருந்தது. இதற்கு முன்னரும் இப்படிப்பட்ட அனுபவங்கள் ஏற்பட்டதுண்டு. ஆனால் இந்தமுறை அநியாயத்துக்கு கூடுதலாக வியர்க்குது. தொடர்ந்து பத்து நிமிடம் படுக்க  முடியவில்லை. எழும்பி இந்தத் தெருவுவரை போயிட்டு வரலாம் என்று வெளியில் வந்தார். அதற்குள் "எப்பா எங்கப் போறிய நானும் வாரேன் "என்று ஓடி வந்து கையைப் பிடித்தாள் பூரணி. "எங்கேயும் போகல... காலையிலயிருந்தே ஒண்ணும் சாப்பிடலயில்ல...காப்பிக் கடையில போயி உங்களுக்கு ஏதாவது தின்பதற்கு வாங்கி வாறேன்." "நானும் கூட வாரேன்....."அப்பாவை விட்டுட கூடாது என்று கையைப் பிடித்து இழுத்தாள் மூன்றாவது பெண் பூரணி. "நான் ஒரு இடத்துக்கும் போகல  போதுமா.... "சொல்லிவிட்டு அப்படியே பக்கத்தில் கிடந்த குறுங்கட்டிலில் உட்கார்ந்தார். மடியில் ஏறி உட்கார்ந்து அப்பாவின் மோவாயைத் தடவ...

சங்க இலக்கியத்தில் உவமை

சங்க இலக்கியத்தில் உவமை  சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு சிறுகதை. அதைக் கதையாகவும் எழுதலாம். கவிதையாகவும் வடிக்கலாம். உவமை நயத்தை அள்ளி அள்ளிக் பருகலாம். விரும்புபவர்க்கு வழங்கி மகிழலாம். ஒரு செய்தியைப் சொல்வதற்காக அவர்கள் கையாளும் உவமைகள் அது நடந்த இடத்திற்கே நம்மை அழைத்துச் செல்லும். அதுதானே ஒரு கதையின் இயல்பு. கவிதையின் இயல்பும் நிகழ்வைக் கண்முன் கொண்டுவந்து  நிற்க வைப்பதாக இருந்தால்.....? ஒரு தலைவனும் தலைவியும் காதல்வயப்பட்டுவிட்டனர். நீயில்லாமல் நானில்லை. நானில்லாமல் நீயில்லை. பிரிந்தால் உயிர் தறியேன் என்று காதல் வசனம் பேசி நாட்களைக் கடத்தினர். எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் இப்படியே காதலித்துக் கொண்டிருப்பது? திருமணம் என்ற பந்தத்தில் இணைந்துகொள்ள வேண்டாமா என்ற நினைப்பு வந்தது. காதலி எப்போது திருமணம் செய்து கொள்வீர்கள்? என்று மெதுவாகக் கேட்க ஆரம்பித்தாள். எதுவரை எதிர்காலம் பற்றிய சிந்தனை இல்லையோ அதுவரை காதல் இனிக்கும். எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனை வந்துவிட்டால்.... ஆயிரம் கேள்விகள் முன் வந்து விடை கேட்டு நிற்கும். இப்போது திருமணம் பற்றிய முதல் கேள்வி தலைவன் முன் வைக்கப...

போகும்போது அவளோடு போகுமாம்

போகும்போது அவளோடு போகுமாம்  வா என்றால் வராது  போ என்றால் போகாது உன் பேச்சு ' கா' இப்படி சிலர் நம்மிடம் முரண்டு பிடித்துக்கொண்டு  திரிவர். இது போலவே ஒரு பாடல் வரி. கண்ணில் பட்டது. " போம்போது அவளோடு போம்" போகும் அவளை என்ன செய்வது? எப்படி அழைத்து வருவது? யாரைத் தூது அனுப்பலாம்? கையேந்தி நிற்கிறேன் கையேடு அழைத்து வா என்று கேட்டுத்தான் பார்க்கிறேன். கேட்பாரில்லை..... தூதுபோக துணையாக வர  எவருமில்லை. வேறு வழியின்றி  விலகி நிற்கிறேன். வழியெல்லாம் விழியாய் மணித்துளிகளை விரயமாக்கி காத்துக் கிடக்கிறேன்  விழி பூத்துப் போனது விண்மீனும் கண் சிமிட்டி வீண் கதைப்பேசி கடந்து போனது. காது கொடுத்துக் கேட்க ஆளில்லை கருணை மனு  கையிலேந்தி நிற்கிறேன். சட்டென்று ஒரு சலசலப்பு சட்டென்று என் கையிலிருந்த மனு விருட்டென்று பறந்து போனது எட்டும் தூரத்தில் உள்ள ஒரு தடுப்பில் தட்டி படத்துக் கிடந்தது தொட்டுவிட எண்ணி எட்டிக் கை வைத்தேன் கட்டிப்பிடித்தது ஒரு கை தட்டிப் பறிக்க வந்தவர் எவரோ? தடுமாறும் வேளையில்  தடையிட  முட்டுக்கட்டையிட முந்தி வந்து நிற்பவர் எவரோ ? ஓரக்கண்ணால் பார்த...