நிற்க அதற்குத் தக
நிற்க அதற்குத் தக குளக்கரையில் கொக்கு ஒன்று வெகு நேரமாக ஒற்றைக் காலில் தவமிருந்து கொண்டிருந்தது. சாயங்காலம் வரை தவம் இருந்ததுதான் மிச்சம். ஒரு மீன்கூட அகப்படவில்லை. " எத்தனை நாளைக்குதான் இப்படி காத்திருந்து காத்திருந்து... பட்டினியால் சாவது." வருந்தியது கொக்கு. "என்ன செய்யலாம்? .".யோசித்தது. " நீச்சல் கற்றுக் கொண்டால் மட்டும்தான் இனி உயிர் வாழ முடியும்." நீந்த கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமானால் .... யாரிடம் போவது? எப்படி கற்றுக்கொள்வது? என்னால் நீச்சல் கற்றுக் கொள்ள முடியுமா ? " இப்படி ஏதேதோ எண்ணங்கள் வந்து குழம்பி நின்றது கொக்கு. திடீரென்று மண்டைக்குள் ஒளிக்கீற்றாய் ஓர் எண்ணம் உதயமாக, "இப்படி செய்தால் என்ன ? அதுதான் இப்போது சரியான வழி...." என்று நினைத்துக் கொண்டு நேரே தன் நண்பன் எருமையைத் தேடி போனது. எருமை தோட்டத்தில் உள்ள ஒரு மரத்தின் நிழலில் படுத்து நன்றாக அசை போட்டுக் கொண்டிருந்தது. " நண்பா...."மெதுவாக குரல் கொடுத்தது கொக்கு. "அடடே.....