Bombay Tamil Teacher

முல்லையும் பூத்தியோ? நெருநெல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும்  பெருமை உடைத்து இவ் வுலகு" என்றார் வள்ளுவர். நேற்று இருந்தவன் இன்று இல்லை என்று சொல்லப்படும் நிலையாமை  ஆகிய பெருமை உடையது இவ்வுலகு. எவ்வளவு எளிதாக சொல்லிவிட்டார். உலகம் என்றால் ஆயிரம் இருக்கும். எதையும் தூக்கிச் சுமந்து மனதில் பாரத்தை ஏற்றிக் கொள்ளாமல்  சாதாரணமாக கடந்து போக வேண்டும். இது பெரியவர்கள் சொல்லித் தரும் பாடம். ஆனால் எல்லா இடங்களிலும் எல்லா நேரங்களிலும் எல்லாவற்றையும் எளிதாக எடுத்துக்கொண்டு நம்மால் கடந்து செல்ல முடிகிறதா? சில இழப்புகள் நம்மை புரட்டிப் போட்டு விடுகின்றன. காலனையே கேள்வி கேட்க வைக்கின்றன. காலத்தின் மீது கோபம்கொள்ளச்  செய்கின்றன. தாங்க முடியாமல் விம்மி விம்மி  அழ வைக்கின்றன. உள்ளுக்குள்ளேயே வெதும்ப  வைக்கின்றன. புலம்பி தவிக்க வைக்கின்றன. புரியாமல் விழிக்க வைக்கின்றன. இனி எனக்கு என்ன இருக்கிறது என்று புலம்ப வைக்கின்றன. சில நேரங்களில் இறைவனையே  கேள்வி கேட்க வைக்கின்றன. இவற்றையெல்லாம் கடந்து ஒருவர் இயற்கையையே கேள்வி கேட்கிறார். ஏன்...ஏன் மகிழ்ந்து மலர்ந்து சிரிக்க...

உண்பது நாழி; உடுப்பவை இரண்டே... உண்ண உணவும் உடுக்க உடையும் இருக்க வீடும் இருந்தால் போதும். இந்த மூன்றும் மனிதனின் அத்தியாவசிய தேவைகளாகும். இந்த மூன்று தேவைகளையும் நிறைவு செய்வதற்குதான் மனிதன் ஓடி ஓடி உழைக்கிறான். ஆனால் இந்த மூன்றும் கிடைத்தால் போதும் என்று நாம் திருப்திப்பட்டுக் கொள்கிறோமா? ஆடம்பரங்களை நோக்கி நம் கண்கள் அலை பாயும். முதலாவது ஏதோ இருப்பதற்குச் சொந்தமாக ஒரு வீடு இருந்தால் போதும் என்ற மனநிலையில் இருப்போம்.  சொந்தவீடு கட்டியாயிற்று. இப்போது கண்கள் அங்குமிங்கும் தேடும்.அந்த வீட்டைப் போல் கட்டியிருக்கலாமோ? இந்த வீட்டைப்போல் கட்டியிருக்கலாமோ? இரண்டு மாடி எழுப்பி இருக்கலாமோ? என்று எதிலும் ஒரு திருப்தி இல்லாத மனநிலையிலேயே இருப்போம். உடை விசயத்திலும் இதே நிலைதான். ஆடம்பரங்களை நோக்கிய பயணம்தான் நம்மை இருக்கவிடாமல் துரத்திக் கொண்டிருக்கிறது. நாளொரு உடை தேவையாக இருக்கிறது. ஆனால் அந்த உடை ஆடம்பரமாக இருக்க வேண்டும் என்பது அவசியம் அல்ல. எளிமையாக இருந்தால் போதும் என்று மனம் ஏற்றுக் கொள்கிறதா?இல்லையே.. ஒருவன் உலகம் முழுவதையும் பிறருக்கு இல்லாமல் தனக்கே உரியதாக தன் வெண்கொற்றக் ...

          உண்டி கொடுத்தோர்.... பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் முதன்மை     வரிசையில் நிற்கும் பெருமை கொண்டது புறநானூறு.    புறநானூற்றில் இரண்டு பாடல்கள்     குடப்புலவியார் என்ற புலவர் பாடியுள்ளது.   இவர் பாடிய  இரண்டு பாடல்களுமே  பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனைப் பாடியதாக அமைந்துள்ளது.  பழங்காலத்தில் புலவர்கள் மன்னர்களைப் புகழ்ந்து பாடி  பரிசில் பெற்றுச் செல்வர்.  சில புலவர்கள் மன்னன் தவறு செய்யும் போது   இடித்துரைத்து நல்வழிப் படுத்துவதற்காகவும்  பாடியுள்ளனர்.  புலவர்கள் நல்ல அமைச்சராக இருந்து அரசியல்  நுணுக்கங்களைச் சொல்லித் தருவதற்காகவும்  பாடல்களைப் பயன்படுத்தியள்ளனர்.    இந்த உலகத்தில் நாம் துய்ப்பதற்கு   அவசியம் செல்வம் வேண்டும். வாழும் காலத்தில் புகழ்   வேண்டுமானால் செல்வத்தின்  மூலமாக பெற்றுக் கொள்ளலாம்.  இரண்டு உலகங்களின் புகழையும் பெற   வேண்டுமானால் மண்ணுலகில்  நீர்நிலைகளை ஏற்படுத்தி வளங்களைப்...