குன்றென நிமிர்ந்து நில்
குன்றென நிமிர்ந்து நில் மகாகவி பாரதியார் தனது புதிய ஆத்திச்சூடியில் மனிதன் எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதற்குப் பல அறிவுரைகளை வழங்கியுள்ளார். அதில் மிக முக்கியமான வரி "குன்றென நிமிர்ந்து நில்" என்பதாகும். அதென்ன குன்றென நிமிர்ந்து நில் மலையென கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நில் என்றுதானே சொல்லியிருக்க வேண்டும். குன்று மலையை விட சிறியதுதானே அது எப்படி நிமிர்ந்து நிற்கிறது என்று கொள்ள முடியும்? இப்படி பல கேள்விகள் குறுக்கும் நெடுக்கும் ஓட குன்று ஒன்றை மனக்கண் முன்னர் கொண்டு வந்து நிறுத்திப் பார்த்தேன். மலையடிவாரத்தில் இருக்கும் சிறிய குன்று. ஆண்டுகள் பல ஆகியும் அசரவில்லை. பக்கத்தில் இவ்வளவு பெரிய மலை இருக்கிறது அல்லவா என்று குன்றிப் போகவில்லை. நான் நானாக இருக்கிறேன். எந்த நிலையிலும் என் உறுதி குறையவில்லை. எத்தனை முறையோ மழை வெள்ளம் வந்து முட்டி மோதிப் பார்த்திருக்கிறது. நான் ஏன் அசைந்து கொடுக்க வேண்டும்? இது எனக்கான இடம். புயல் வந்தது புரட்டிப் போடப் பார்த்தது. சின்னச்சின்ன கற்கள் வந்து முட்டி மோதிச் பார்த்தது. நான் அசரவில்லை. அசைந்து கொடுக்கவில்லை. நழுவவில்லை. ...