உன்னோடு வாழ்தல் அரிது....
காட்டில் ஒரு வேப்ப மரத்தடியில் அமர்ந்து புத்தகம் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது கையில் கம்மோடு ஒரு பாட்டியும் வந்து அருகில் வந்து அமர்ந்தார். சற்று நேரம் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். பாட்டியின் பேச்சில் எனக்கு ஓர் ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. பாட்டியிடம் பேசி ஏதாவது தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, "பாட்டி அரியது எது என்று சொல்ல முடியுமா ?" என்று கேட்டேன். "அரிது அரிது மானிடராய்ப் பிறத்தல் அரிது" என்று சொன்னார். இப்போது எனது மனம் மானிடப்பிறப்புதான் அரிது என்று ஒரு கணக்குப் போட்டு வைத்தது. கணக்கைப் போட்டு முடிக்கும் முன்னரே "என்ன முடிவுரை எழுதியாயிற்றா? இன்னும் முடியல..." என்று சிரித்தார்.பாட்டி. "மானிடர் ஆயினும் கூன் குருடு செவிடு பேடு நீங்கிப் பிறத்தல் அரிது" என்று தொடர்ந்து அரிதான மற்றுமொரு காட்சியை முன் வைத்தார் பாட்டி. "உண்மையும் அதுதானே எந்தவித உடல் பலவீனமும் இல்லாத மனிதன் பிறப்பது அரிது என்பதை நான் ஒத்துக் கொள்கிறேன்" என்றேன். சிரித்துக்கொண்டே பாட்டி, "பேடு நீங்கிச் பிறந்தகாலையும் கல்வியும் ஞானமும் நயத்தல் அரிது" எ...