பார்கவி
பார்கவி வானம் ஆசை தீர நீரை வாரி இறைத்துக் கொண்டிருந்து. தான் சேர்த்து வைத்திருந்த மொத்த நீரையும் ஒரே நாளில் கொட்டித் தீர்த்துவிட வேண்டும் என்று அடம்பிடித்து அடாவடித்தனம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தது வானம். சடசடவென்ற மழையின் இரைச்சலைத் தவிர வேறு எதுவுமே கேட்க முடியவில்லை. அலுவலக சன்னல் வழியாக வெளியே எட்டிப் பார்த்தாள் பார்கவி. சாலை எங்கும் வெள்ளக்காடாக காட்சி அளித்தது. ஓரிரு வாகனங்கள் மட்டும் தண்ணீரில் தள்ளாடியபடி ஊர்ந்து கொண்டிருந்தன. பாதசாரிகள் யாரும் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை தென்படவில்லை. வீட்டுக்கு எப்படிப் போவது? மனசுக்குள் பீதி வந்து ஆட்டம் காட்டியது. ஆனால் வெளியில் எதையும் காட்டிக் கொள்ளாதபடி மிடுக்காக உட்கார்ந்திருந்தாள். மேசையின் மீது கிடந்த கோப்புகளை எல்லாம் மூடி வைத்துவிட்டு மழை குறைந்துவிட்டதா என்று மறுபடியும் வெளியே எட்டிப் பாரத்தாள். மழை விட்டேனா பார் என்று மல்லுக்கட்டிக் கொண்டிருந்தது. பியூன் மானே மெதுவாக வந்து" அம்மா... "என்றான். "என்ன..." என்பது போல தலையை உயர்த்திப் பார்த்தாள...