துறந்தாரையும் துறக்கவிடாத அம்மா
துறந்தாரையும் துறக்கவிடாத அம்மா அம்மா இந்த மூன்றெழுத்து சொல்லைத் துறந்தவர் யாரும் உண்டோ? அது சொல் அல்ல . அது ஓர் உணர்வு. உயிர். உயிரைக் துறந்து உயிர் வாழக் கூடுமோ? உணர்வில்லாத மனிதன் மனிதனாக வாழத்தான் முடியுமோ? ஆசாபாசங்களைத் துறத்தேன். ஆடம்பரத்தைத் துறந்தேன் என்று சொல்லலாம். ஆனால் தாயைத் துறந்தேன் என்று எவரும் சொன்னதில்லை. சொல்லப் போவதுமில்லை. இதற்கு பட்டினத்தாரே சாட்சி. உலக வாழ்க்கையைத் துறந்து நாடோடிகளாக அலைந்து திரிந்த பட்டினத்தார் தனது தாய் இறந்ததும் ஓடோடி வந்து, கண்ணீர் விட்டு அழுது எழுதிய பத்துப் பாடல்கள் நம்மையும் கண்ணீர் சிந்த வைக்கின்றன. இந்தப் பாடல்கள் சித்தராக இருந்தாலும் தாயின் இழப்பு ஒரு மனிதனை எந்த அளவுக்குப் புரட்டிப் போட்டுவிடும் என்பதற்கான அத்தாட்சி. தாய் இறந்து விட்டார் அவருடைய தாயின் சிதைக்காக உறவினர்கள் காய்ந்த விறகுகளை அடுக்கி வைக்கின்றனர். அவற்றையெல்லாம் அகற்றிவிட்டு பச்சை வாழை மட்டைகளையும் இலைகளையும் கொண்டு சிதையடுக்கி உடலுக்குத் தீமூட்டி தம் தாய்க்குரிய இறுதிச் சடங்கை நிறைவேற்றினார் பட்டினத்தார். சுடுக...