Bombay Tamil Teacher

உள்ளார் கொல்லோ தோழி "தோழி..." "சொல்லுங்கள்" "கள்வர் பாலை நிலத்தில் நிறைய இருப்பரோ? "பாலைநிலம் என்றால் கள்வர் பயம் இல்லாமலா இருக்கும்?" "கள்வர் கையில் ஏதும் ஆயுதங்கள் வைத்துத் தாக்குவரோ?" "கள்வர்  கையில் ஆயுதமில்லாமலா....? சாணை ஏற்றிய அம்பை கையில் வைத்திருப்பராம்." "சாணை என்றால்..." "கூர்த் தீட்டுதல் என்று பொருள்." "பார்த்திருக்கிறேன் ....பார்த்திருக்கிறேன். அம்பை அப்படி இப்படிப் புரட்டி கூர்த்தீட்டுவதைப் பார்த்திருக்கிறேன்." "செந்தழல் பிழம்பாய் இருக்கும். பார்ப்பதற்குச் செங்கால் பல்லி மாதிரி இருக்கும்." "ஒரு முறை நான் நிஜமாகவே பல்லியோ என்று பயந்தே போய்விட்டேன்." "பார்ப்பதற்கு மட்டும் பல்லிபோல் இருக்காது...." "வேறென்ன  மாதிரி இருக்கும் ?" "கள்வர் கையில் வைத்திருக்கும்  ஆயுதத்தைக் கூர்த்தீட்டும் ஒலியும் பல்லி ஒலி எழுப்புவது போலவே இருக்கும்." "பல்லி கெவுளி அடிக்கிற மாதிரி இருக்கும் என்று சொல்கிறாயா?" "அது ஒரு மாதிரியான ஒலி." "ஒரு ம...

துளித் துளியாய்.... மழைத்துளிகளே... வாருங்கள்,  இதயத்தில் கவிதை எழுதுங்கள் கருநிறப் போர்வையால் கார்மேகங்கள் வானத்தைப் போர்த்தி நிற்க முதல் மழைத்துளி என் கன்னத்தை முத்தமிட இயற்கை வரவேற்புரை  வாசிக்க   மண்ணின் நறுமணம் நாசியில் மோதி  மறந்துபோன நினைவுகளைத் தட்டியெழுப்ப இலைகள்மீது மழைத்துளிகள்  நடனமாட, தென்றல் மேனியைத் தீண்டிச்  செல்ல கூரைமீது விழுந்த மழைத்துளிகள்  செவிகளுக்கு இன்னிசை மீட்ட வானவில்லின் துண்டுகளை ஏந்தி நீர்த்திவலைகள் வானத்தைக் காட்சிப் பொருளாக்க கையிலிருந்த குறிப்பேடு நனைய  மழையுடன் மையும் மெல்லக் கரைந்தது ஒவ்வொரு துளியும் மையைத் தொட்டு மெல்லக் கவிதை எழுதியது. மழை வெறும் நீராக மட்டும் விழவில்லை— அது கனவுகளை வரைந்தது, நம்பிக்கை விதைகளை விதைத்தது நேற்றைய கவலைகளைக் கழுவிச் சென்றது. மழைத் தூரலில் நனைந்தபடி கடந்த காலத்தை நான் மறந்தேன். ஒவ்வொரு துளியும் உண்மையை உரக்கப் சொன்னது வீசும்தென்றல் புன்னகையைக்  கடத்திச் சென்றது மனதோடு மழை மௌனமாய்ப்  பேச்சு வார்த்தை நடத்தியது மழை என்பது மேகங்களிலிருந்து  வரும் வெறும் நீர் மட்டுமல்ல...

நோமென் நெஞ்சே நோமென்  உனக்கு வேணும்  உனக்கு வேணும்  எத்தனை முறை சொல்லியிருப்பேன்  நமக்கு இது எல்லாம் வேண்டாம் என்று கேட்டாயா ? கேட்டிருந்தால் இந்த நிலைமை வந்திருக்குமா ? இப்போது அழுது என்ன பயன் ?  அழு...அழு நன்றாக அழு... உனக்கெல்லாம் பட்டால்தான் தெரியும் கோபமாக பேசுகிறாள் தலைவி இப்படிக் கோபப்படும் அளவுக்கு என்ன நடந்திருக்கும்? யாரைச் பார்த்து இப்படிக்  கோபப்படுகிறாள் தலைவி ? அறிய வேண்டும் என்று ஆவலாக இருக்கிறதல்லவா ! வாருங்கள் பார்த்துவிடுவோம் தன்னை உருகி உருகிக் காதலித்த காதலன் தனியாக விட்டு விட்டுப் பிரிந்து விட்டான். இன்று வருவான் நாளை வருவான் என்று காத்திருந்து காந்திருந்து ஏமாந்து போனாள்.. அவளுக்கு வருத்தம் தாங்க முடியவில்லை. அழுகிறாள். யாரிடம் சொல்ல முடியும் ? அவள் பேச்சைக் கேட்காமல்  தலைவன் பின்னாலேயே ஓடிய நெஞ்சின்மீது கோபம் வருகிறது. உன்னாலே .. எல்லாம் உன்னாலே.... நல்லா அழு..... எவ்வளவு கண்ணீர் விட்டு அழுதாலும் வராத காதலர் நமக்கு அமைந்திருக்கிறார். அதை நினைத்து நீ நல்லா அழு. எனக்கென்ன  என்று தன் நெஞ்சோடு நொந்து கொள்கிறாள் தலைவி. பாடல் உங்க...

Time waits for no one "Time waits for no one." Whether we are ready or not, time keeps racing forward. We might postpone a decision or delay the effort to reach a goal. We might wait for favorable circumstances to arise. Yet, we cannot halt the passage of time. Whether we like it or not, the gift of time is placed in our hands at the very start of the day. Should we really let this gift slip away while we are still on our journey, only to stand there empty-handed? We are meticulous about how we spend money, yet we fail to plan how we spend our time. We spend our lives waiting for this and that; having lost the very time we spent waiting, we continue to let our days pass in a state of endless waiting. Just as no one can steal one's education, no one can steal away one's time. Yet, without us even realizing it, the time allotted to us is being stolen away. Have we ever truly grasped this? All sorts of people are stealing our time. All sorts of things are wai...

வாசித்தலை நேசியுங்கள்  " கற்றது கைமண்ணளவு கல்லாதது உலகளவு " கற்று விட்டேன் என்ற கர்வம் வேண்டாம்.  நாம் கற்க வேண்டியவை   இன்னும் எவ்வளவோ உள்ளன.  யாரும் நான் எல்லாம் படித்து முடித்துவிட்டேன்  என்று சொல்லிவிட முடியாது.    "நீரளவே ஆகுமாம் நீராம்பல் தான்கற்ற  நூலளவே ஆகுமாம் கல்வி " என்றார் வள்ளுவர். நீர்மட்டம் உயர உயர ஆம்பல் தண்டு உயர்ந்து கொண்டே இருக்கும். அதுபோல நாம் கற்கும் நூலின் அளவுக்கு ஏற்ப நமது அறிவு கூடும். ஆதலால் படியுங்கள் என்பது வள்ளுவர் பரிந்துரை. ஆசிரியர்கள் எல்லாம் படித்தவர்கள் தான் மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் நாளும் படித்து தமது அறிவை மேருகேற்றிக் கொண்டே இருப்பவர்தான் நல்ல ஆசிரியராக இருக்க முடியும். படித்த ஆசிரியரைவிட படிக்கின்ற  ஆசிரியர்கள் மாணவர்களைக் காலத்திற்கு ஏற்ப உருவாக்கும் திறன் படைத்தவர்களாக இருப்பர். ஆதலால் ஆசிரியர்களே படியுங்கள் என்கின்றனர் கல்வியியலாளர்கள். அரைமணி நேரம் பாடம் நடத்த  ஆறுமணி மணி நேரமாவது படித்தல் வேண்டும் .  கூர்த்தீட்டப்படாத ஆயுதம் துருபிடித்து   பயன்படுத்த லாயக்கற்றுப்...

நாகாக்க  காக்க ....காக்க...நாவைக் காக்க.. அதென்ன நாவைக் காக்க...  நாவைக் காக்க முப்பத்து இரண்டு  காவலாளிகள் இருக்கின்றனரே... போதாதா?  இன்னும் வேறு எத்தனை காவலாளிகள்   போட்டு காக்க வேண்டும்?   " யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால்   சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு"   என்கிறார் வள்ளுவர். எதைக் காக்காவிட்டாலும் நாவைக்  மட்டுமாவது காத்துக்கொள்ள வேண்டும். அப்படி காத்துக் கொள்ளாதிருந்தால் தவறான சொற்களைப் பயன்படுத்திவிட்டு துன்பப்பட நேரிடும்.  ஓர் ஊரில்  ஒரு  கழுதையும்  ஒரு நரியும் நண்பர்களாக இருந்து வந்தன.  கழுதை பகல் முழுவதும் பொதி சுமக்கும்.  இரவு வந்ததும் தன் நண்பன் நரியோடு   சேர்ந்து வெள்ளரித் தோட்டத்தில் புகுந்து   வெள்ளரிக்காய்களைத் திருடித் தின்னும்.   ஒருநாள் இரவு திருட செல்லும்போது கழுதை தன்னைப் பற்றி நரியிடம்  பெருமையாகப் பேசிக் கொண்டே வந்தது. " நான் நன்றாக பாடுவேன்...கேளேன்..." என்றது கழுதை. "நீ வாயைத் திறந்தாலே கொடூரமாக இருக்கும்.   நீ பாடப் ப...

Guard the tongue  Guard...guard...guard the tongue.. What kind of tongue is that... There are thirty-two guardians to guard the tongue... Isn't that enough? How many more guards should be put in place to guard it? No matter what you don't guard, at least you should guard your tongue. If you don't guard it, you will end up using the wrong words and suffering. In a village, a donkey and a fox used to be friends. The donkey would carry the pack all day long.  When night came, he would go into the cucumber garden with his friend the fox and steal the cucumbers. One night, while he was out stealing, the donkey kept boasting to the fox about himself. "I can sing well...I don't know..." Said the donkey. "It would be cruel if you opened your mouth. Are you going to sing?" The fox teased. "I can sing well...you don't know... Please..." The donkey begged again and again. "Even if a thief sneezes, he shouldn't sneeze...don...