Bombay Tamil Teacher

வஞ்சகப் புகழ்ச்சி அணி  புகழ்ச்சி தெரியும். இது என்ன...வஞ்சகப் புகழ்ச்சி! ஏதோ நெருடலாக இருக்கிறதே. வஞ்சகத்தோடு இருக்கும் ஒருவரால் புகழ்ந்து பேச முடியுமா ?  பேச முடியும். நயவஞ்சகம் பற்றி தெரியுமல்லவா! நயமாகப் பேசி நம்மை நம்ப வைத்து ஏமாற்றி விடுவார்கள் இல்லையா? இந்த நயவஞ்சகத்திற்கும் வஞ்சகப்புகழ்ச்சிக்கும் பெரிய வேறுபாடு இல்லைங்க. ஒருவரைப் புகழ்வது போல பழிப்பது. பழிப்பது போல புகழ்வது. அதாவது எள்ளல். ஒருவரை எள்ளி நகையாடுவது பள்ளிப் பருவத்திலிருந்தே நமக்குக் கைவந்த கலைதான். அதுவும் அவர்களுக்கு வலிக்காதபடி பேசுவது ...ஒருவகையில் பொடி வைத்துப் பேசுவது என்றே வைத்துக் கொள்வோம். பேசுபவர் பேசிவிடுவார். மேலோட்டமாக பார்த்தால்  பொருள் இருக்கும். உடனே நமக்குப் புரியாது. நாமும் சேர்ந்து சிரிப்போம். வீட்டிற்கு வந்த பின்னர்தான் எங்கோ பொறியில் தட்டுவதுபோல  இருக்கும். அவன் என்னை நக்கலடித்திருக்கிறான். நானும் முட்டாள் மாதிரி சிரித்துவிட்டு  வந்திருக்கிறேனே என்று நம்மையே நொந்து கொள்வோம்.  இது நம்மில் பலருக்கு ஏற்பட்ட அனுபவமாகத்தான் இருந்திருக்கும். இதைத்தான் வஞ்சகப் புகழ்ச்சி ...

நீரளவே ஆகும் நீராம்பல்  ஔவை என்றதும் கையில் கோலூன்றிய பாட்டி ஒருவர் கண்முன் வந்து நிற்பார். முதல் வகுப்பில் படித்த" அறம் செய விரும்பு'" " ஆறுவது சினம்"  ...எல்லாம் மனதிற்குள் வரிசை கட்டி நின்று எட்டிப் பார்க்கும். "அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம் " "ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்று" என்று மனப்பாடம் செய்த பாடல் எல்லாம் ஓடி வந்து மறுபடி ஒருமுறை மனதிற்குள் ஒப்பித்துப் பார்க்க வைக்கும். மறுபடி  மறுபடி எனைப்படி எனத் தூண்ட வைக்கும். ஔவை என்ற இந்தப் பாட்டிக்குள் எங்கிருந்து வந்தது  இத்தனை பாடும் திறன் என வியக்க வைக்கும். இப்படி பார்த்து, படித்து மகிழ்ந்த பாடல்கள் எத்தனை எத்தனையோ உள்ளன. மூதுரையில் ஔவை எழுதிய முப்பது  பாடல்களும் நல்ல விழுமியங்களை சொல்லித் தருவனவாக இருக்கும். மூதுரைக்கு வாக்குண்டாம் என்று இன்னொரு பெயரும் உண்டு. ஔவையின் இந்தப் பாடல்களைப் படிக்கப் படிக்க  சில நுட்பமான உண்மைகள் தெரியவரும். அவற்றுள் மறுபடியும் என்னைப் படிக்க வைத்து , பாடலின் நுட்பத்தை அறிய வைத்து, மகிழ்வித்தப் பாடல் இதோ  உங்களுக்காக... " நீரளவே ஆகுமாம் நீராம்பல் தான்கற்...

அன்னையும் அத்தனும் அல்லரோதோழி தலைவன் தலைவியை விட்டுப் பிரிந்து சென்றுவிட்டான். நெடுநாள் ஆகிவிட்டது. அவன் இன்னும் வந்தபாடில்லை. தலைவி ஏக்கத்தோடு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். உடல் மெலிகிறது. தலைவியால் எதிலும் முழுமையாகக் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. தலைவியின்  ஏக்கம்  கவலை,உடல் வாட்டம் அத்தனையையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த தோழியால் அதற்கு மேலும் சும்மா இருக்க முடியவில்லை. தலைவன் மீது கோபம் கொள்கிறாள்.  அவனை அன்பில்லாதவன்  அதனால்தான்  உன்னை இப்படித் தவிக்க விட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டான் என்று கோபமாகப் பேசுகிறாள். தலைவன் தன்னைவிட்டுவிட்டுச் சென்றுவிட்டானே என்ற கவலை இருக்கத்தான் செய்கிறது. இருந்தாலும் அவன்மீது பிறர் குறை கூறுவதையோ கோபமாகப் பேசுவதையோ அவள் மனம் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை . கோபமாகப் பேசிய தோழிக்குப் பதிலாக இதோ இவ்வாறு பதில்  உரைக்கிறாள் தலைவி.  பாடல் இதோ.... நன்னலந் தொலைய நலமிகச் சாஅய் இன்னுயிர் கழியினும் உரையல் அவர்நமக்கு அன்னையும் அத்தனும் அல்லரோ தோழி புலவியஃ தெவனோ அன்பிலங் கடையே. -அள்ளூர் நன்முல்லையார். (குறு.93) என்னுடைய அழகு தொலைந்து, உடல் நலம் மிகவிழந...

வினா விடை விளையாட்டு " பாடல் இல்லாத விளையாட்டு பருப்பு இல்லாத கூட்டு போன்றது." என்பார்கள். சுவை இருக்காது. சிறுவர்கள் விளையாட்டில் கண்டிப்பாக பாடல் இருக்கும்.இருக்க வேண்டும். பாடல்கள் பாடிக்கொண்டே விளையாடுவதில் சிறுவர்களுக்கு ஓர் அலாதி இன்பம். பள்ளிப் பருவம் பாடி மகிழ்ந்த பருவம் .கூடி விளையாடிய பருவம். குதுகலமாய் இருந்த பருவம். பள்ளிப் பருவத்தில் படித்தவை தான் இன்றுவரை நம் கூடவே நடை பயிற்றுவித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றன  என்பதை யாரும் மறுக்கவும் முடியாது. மறக்கவும் முடியாது. விளையாட்டுப் பாடல்கள்  உலக அறிவை ஊட்டுகின்றன. மொழித்திறனை  வளர்க்கின்றன. சொல்லாட்சித் திறனைப் பெருகுகின்றன. அதிலும் வினா விடைப்பாடல்கள்  மொழிப்பயிற்சி, நாப்பயிற்சி,அதிக சொற்கள் அறிந்து கொள்வதற்கான வாய்ப்பு போன்றவற்றை  வளர்ப்பதற்கு நல்வாய்ப்பாக இருக்கும். நண்பர்களோடு சேர்ந்து விளையாடும்போது சிறுவர்கள் தம்மையும் அறியாமலேயே அதிகமாக கற்றுக்கொள்ள வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது. புத்தகத்தையும் தாண்டி மேலும் அதிகமான சொற்களைக் கையாளும் திறனும் வளர்கிறது.சிந்திக்கும் ஆற்றல் ஏற்படுகிறது....

நதி எங்கே போகும்  தாத்தா கையைப் பிடித்தபடி துள்ளித் துள்ளி நடந்து வந்தாள் மீனா. "என்ன...தாத்தாவும் பேத்தியும் காலையிலேயே  புறப்பட்டுடீங்க." கேட்டார் மதியழகன். "ஓடைக்கரைக்குப் போகணும் என்று ஒரே பிடிவாதம். அதுதான் கூட்டிட்டு போய் காட்டணும் என்று போறேன்." என்றார் வேதமுத்து தாத்தா. "அங்கே பார்ப்பதற்கு என்ன இருக்கு...? சீமைகருவேல மரமும் நாலு வேப்பம்மரமும் நிற்கு... உங்க பட்டணத்தை மாதிரி இங்கே கட்டடம் ஒண்ணும் கிடையாது " என்றார் மதியழகன். "சரி பட்டணத்துல இருக்கிற புள்ள. பார்க்க ஆசைப்படுது. கூட்டிட்டுப் போறேன்." என்றபடி பேத்தியின் கையை இறுக்கமாகப் பற்றியபடி நடந்தார்  வேதமுத்து. "தாத்தாவும் பேத்தியும் நல்லா பார்த்துட்டு வாங்க..." தாத்தா பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே கையைப் பிடித்து இழுத்தாள் மீனா. சரி. வாறேன்  என்று கையைப் பிடித்தபடி இருவரும் நடந்தனர். "தாத்தா இந்த பாதை எங்கப் போவுது ?" "நம்ம தோட்டத்துக்குத்தான்." "அப்போ  முன்னால ஒரு பாட்டி போறாங்க அவங்களும் நம்ம தோட்டத்துக்குதான் போறாங்களா ? " "இல்லை...அவங்க காட்ட...

  தீதொழிய நன்மை செய்க மனித மனங்கள் வேறுபடுகின்றன. மதங்கள் என்றும் வேறுபடுவதில்லை. எல்லா மதங்களும் போதிப்பது அன்பை மட்டும்தான். தீமை செய்வதற்கு எந்த மதமும் அனுமதிப்பதில்லை. நன்மை செய்தால் நல்லது கிடைக்கும். என்பதை ஆழ விதைத்துச் செல்வது மதங்கள். ஆனால் மதங்களுக்குள் ஏன் இத்தனை மாறுபாடுகள்? வேறுபாடுகள்? மதத்தின் பெயரால் ஏன் சண்டைப் சச்சரவுகள் ? இப்படியொரு கேள்வி உங்கள் மனதில் எழலாம். இவை எல்லாவற்றிற்கும் காரணம்  மனித மனங்களும் அவற்றில் நிரம்பிக் கிடக்கும் மாறுபாடுகளும் வேறுபாடுகளும் அன்றி வேறென்ன சொல்வது? அதனை மக்களுக்கு எப்படி புரிய வைப்பது? நானும் நீங்களும் சொன்னால் கேட்டுவிடவா போகிறார்கள்? இப்படி ஒவ்வொருவரும்  நமக்கென்ன நமக்கென்ன  என்று விலகிச் சென்றால் எப்படி? யாராவது ஒருவர் பேசித்தானே ஆக வேண்டும்.புரிய வைத்து மக்களை நல்வழிப்படுத்த வேண்டாமா? அதற்குதான் யாம் இருக்கிறோம் என்கிறார் ஔவை. தனது நல்வழி பாடல்களின் முதல் பாடலே நல்வழிப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது. இதோ பாடல் உங்களுக்காக... " புண்ணியம் ஆம் பாவம் போல் போனநாள் செய்தவை மண்ணில் பிறந்தார்க்கு வைத்த பொருள் எண்ணுங்கால் ஈ...

முன்னுரை : மனிதகுல வளர்ச்சிக்கும் மேம்பாட்டிற்கும் இன்றியமையாத பண்பாட்டுக் கூறுகளில் ஒன்று காலம் அறிதல். ‘காலம் கண் போன்றது; கடமை பொன் போன்றது’ என்று கூறுவர்.காலம் பற்றி திருக்குறள் கூறும் கருத்துக்களை இந்தக் கட்டுரையில் காண்போம். தொல்காப்பியரும் காலமும்: தொல்காப்பியர் பொழுது என்பது பெரும்பொழுது, சிறுபொழுது என இருவகைப்படும். ஓராண்டிற்குரிய ஆறு பருவங்களும் பெரும்பொழுது ஆகும். ஒரு நாளின் ஆறு கூறுபாடுகளும் சிறுபொழுது எனப்படும் என்பார்.இளவேனிற்காலம், முதுவேனிற்காலம், கார்காலம், குளிர்காலம், முன்பனிக் காலம், பின்பனிக் காலம் என்பவை பெரும் பொழுது எனவும், வைகறை, காலை, நண்பகல், எற்பாடு, மாலை, யாமம் என்பவை சிறுபொழுது எனவும் தமிழ் இலக்கணம் காலத்தை வரையறை செய்கிறது.ஆனால் காலம் என்பது பொழுதினை மட்டும் குறிக்காமல் உரிய காலம் என்னும் பரந்துபட்டப் பொருளில் காலத்தின் அருமையை வள்ளுவர் நம்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார். காலம் அறிந்து செயல்படு: “ பகல்வெல்லும் கூகையைக் காக்கை இகல்வெல்லும் வேந்தர்க்கு வேண்டும் பொழுது” காக்கையை விடக் கோட்டான் வலிமை மிக்கது என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். கோட்டானுக்குப் பகற்ப...