Bombay Tamil Teacher

கெடுக சிந்தை கடிதிவள் துணிவே.... பிள்ளை வெளியில் செல்கிறான். போகும்போது பார்த்து பத்திரமாக வா என்று சொல்லி அனுப்பும் தாய்மாரைப் பார்த்திருக்கிறோம். வரும்வரை வாசலிலேயே நின்று அலை மோதும் மனைவியைப் பார்த்து  "அவன் என்ன சின்ன புள்ளையா? வருவான் ... வருவான்  வந்து எனக்குச் சாப்பாடு போடு "என்பார் கணவர். எதுவும் காதில் விழாது. தூரத்தில் மகனைப் பார்த்ததும் தான் ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சு வரும். இப்படிப் பார்த்துப் பார்த்து  பிள்ளைகளை வளர்க்கும் காலம். கேட்டால் ஒற்றைப் பிள்ளையை வைத்திருக்கிறேன். கருவேப்பிலைக் கண்ணாக வளர்க்கிறேன் என்று  நாம் மட்டும் தான் ஒற்றைப் பிள்ளையை வைத்திருப்பது போல ஏதோ நமக்குச் சரியெனப் பட்டதைப் பேசுவோம். அப்படி என்றால் முன்பு எல்லாம் இப்படி இல்லையா? வெளியில் சென்ற பிள்ளையை வந்தால் வா... வராவிட்டால் போ என்று அப்படியே விட்டுவிடுவார்களா? அதெப்படி? பெற்ற பிள்ளை மீது அன்பு இருக்காதா என்ன? அப்படியானால்... அப்படியானால்...ஏன் இவள் இப்படிச் செய்தாள்? யாரவள்...யாரவள்? கெடுக சிந்தை கடிதிவள் துணிவே  என்று புலவர் ஒருவர்  கோபப்படும் அளவுக்கு அப்படி என்ன செய்துவ...

திருமண வாழ்த்து  நன்றென இறைவன்  நினைத்திருக்க நல்லருள் மணமகன் கரம் பிடிக்க சிறு புள்ளாய் மனம் சிறகடிக்க தேவதையாய் மணமகள் உடன் நடக்க ஆல்போல் வாழ்வு தழைத்திருக்க அருகுபோல் பரம்பரை நிலைத்திருக்க மூங்கில் போல் சுற்றம் தழுவி நிற்க இல்லறம் இன்பம் இனித்திருக்க  வாழ்வீர் என்றும் இணையாக! வாழ்த்துகிறோம் உறவுகள் மகிழ்வாக வாழ்க பல்லாண்டு நலமாக!           - செல்வபாய் ஜெயராஜ் 

ஆவாரை யாரே அழிப்பார்  ஒருவருடைய வாழ்க்கை வசதி வாய்ப்போடு நன்றாக இருக்கிறது. அதற்குக் காரணம் முன்னோர் சேர்ந்து வைத்த பொருளாக இருக்கலாம். புண்ணியமாக இருக்கலாம். உழைப்பாக இருக்கலாம். ஏதோ ஒரு காரணம் ஒருவரின் வளர்ச்சிக்குத் துணையாக இருந்திருக்கிறது. வளர வேண்டும் என்று இருந்தால் அந்த வளர்ச்சிக்குத் தடையிட எவராலும் கூடாது. அதைத்தான் ஔவை ஆவாரை யாரே அழிப்பார்  என்கிறார். அடுத்த வரியிலேயே சாவாரை யாரே தவிர்ப்பவர் என்ற கேள்வியை முன் வைக்கிறார். உண்மை. சாவைத் தவிர்த்தவர் எவரும் உண்டோ? சாவு வந்தால்... நாளை வருகிறேன். நாளை மறுநாள் வருகிறேன். இல்லை என் பிள்ளைக்குத் திருமணம்  முடித்து வைத்துவிட்டு வருகிறேன் என்றால் நிற்குமா? ஒரு நாள் கழித்து வா தம்பி என்று சொல்லிவிட்டுப் போகுமா?  இந்தக் கேள்வி நமக்குள்ளும் எழுகிறதல்லவா? தவிர்க்க முடியாதது தள்ளிப் போட முடியாதது வாய்தா வாங்க முடியாதது மரணம். மூன்றாவதாக ஒருவர் வறியவர் ஆகி பிறரிடம் பிச்சை  எடுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார். அதனைத் தடுக்க நம்மால் கூடுமோ? ஒரு நாள் உதவலாம். இரண்டு நாள் உதவலாம். காலத்திற்கும் உதவிக் கொண்டிருக்க முடிய...

அடுதலும் தொலைதலும் புதுவது அன்று  வாழ்க்கையில் எதிரிகளே இல்லை என்று யாராலும் கூற முடியுமா? என்னால் முடியும். எனக்கு எதிரியே இல்லை. நான் யாரையும் என் எதிரியாகப் பார்ப்பதில்லை. நான் எதிரியாகப் பார்த்தால்தானே அவர்களும் என்னை எதிரியாகப் பார்ப்பார்கள். அதனால் எனக்கு எதிரிகளே இல்லை என்று அடித்துச் சொல்வேன் . இப்படி ஒரு சிலரின் மனவோட்டம் இருக்கும். அப்படி நினைத்துக் கொண்டிருந்தால் நீங்கள் ஓர் ஏமாளி.ஏன் அப்பாவி உலகம் தெரியாதவர்  என்றே சொல்வேன். அப்படித்தான் நானும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். கண்ணுக்கு முன்னாலேயே எதிரிகள் இருந்திருப்பதைக் காலமும் சூழ்நிலையும் காட்டிக்கொடுத்த பின்னர் தான் உலகம் புரிந்தது. அப்போது...இவர்களா? இவர்களா நமக்கு எதிராக இப்படி  நடித்திருக்கிறார்கள். இவ்வளவு நாளும் இது தெரியாமல் நன்றாகப் பழகியிருக்கிறோமே  எதிரி எதிரிலேயே இருப்பது அறியாது இருந்திருக்கிறோமே என்பது புரிந்தது. நன்றாகப் பேசுவதால் நம்மைப்போல் தான் அவர்களும் உண்மையாகப் பழகுகிறார்கள் பேசுகிறார்கள் என்று நினைக்கிறோம். காலம் வரும் போது எல்லா நேரமும் அவர்களுக்கு இயைந்து நடக்க முடியாதபோ...

சங்கத்தமிழ் மூன்றும் தா  எந்த ஒரு செயலையும் செய்வதற்கு முன்னர் இறைவனைத் தொழுவது நமது வழக்கம். இறைவனின் அருள் இருந்தால் மட்டுமே நாம் செய்யப் போகும் காரியம் வாய்க்கும் என்ற நம்பிக்கை எல்லோருக்குள்ளும் இருக்கும். ஔவை மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காக என்ன? நாம்,நம் தொழில் நன்றாக நடக்க வேண்டும். படிப்பில் நல்ல மதிப்பெண்கள் கிடைக்க வேண்டும். நல்ல வேலை கிடைக்க வேண்டும். நோய்நொடி இல்லாத நலமான வாழ்வைத் தர வேண்டும் என்று இறைவனிடம் கேட்போம். நல்ல அறிவைக் கொடு என்று கேட்போம். கீர்த்தியும் புகழும் வந்து சேரட்டும் என்று கேட்போம். ஔவையும் தனது நல்வழி பாடல்களை எழுதத் தொடங்குவதற்கு முன்பாக  இறைவனை வணங்கினார்.  வணங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல் இறைவனிடம் ஒரு கோரிக்கையும் வைக்கிறார். அப்படி என்ன தேவை  ஔவைக்கு இருந்தது.? வயிறார உண்ண நல்ல  உணவு வேண்டும் என்று கேட்டாரா? எழுதி முடிக்கும் வரை போதிய உடல் நலம் வேண்டும் என்று  கேட்டாரா? வேறென்ன கேட்டிருப்பார்? நீங்கள் நினைப்பதுபோல் இப்படியொரு வேண்டுதலை ஔவை முன் வைக்கவில்லை. அவர் வைத்த கோரிக்கை  என்ன தெரியுமா? இதோ கேளுங்கள்... எனக...

உன்னோடு வாழ்தல் அரிது  அரியது எது என்ற கேள்விக்கு, அரியது கேட்கின் வரி வடிவேலோய் அரிதரிது மானிடராய் பிறத்தல் அரிது மானிடராயினும் கூன் குருடு செவிடு பேடு நீங்கி பிறத்தல் அரிது பேடு நீங்கி பிறந்த காலையும்  ஞானமும் கல்வி நயத்தல் அரிது ஞானமும் கல்வியும் நயந்தகாலையும்  தானமும் தவமும் தான் செயல் அரிது தானமும் தவமும் தான் செய்வ ராயின் வானவர் நாடு வழி திறந்திடுமே!" என்றார் ஔவை. அருமையானப் பாடல். பாடலைக் கேட்டதும் எந்தவித உடற்குறையும் இல்லாமல் வாழ்தல்  அரிதினும் அரிது என்று மனதில் எழுதி வைத்துக் கொண்டோம். நமக்கு அப்படி ஒரு குறையில்லா உடலைத் தந்தமைக்காக இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லிக் கொண்டோம். அப்படிச் சொல்லித் தந்த ஔவை கூடவே ஞானம், கல்வி நயந்து பெற்றிருந்தாலும்  தானம் தவம் செய்தல் அரிது என்று அரிதானவற்றை வரிசைப்படுத்திச் சொல்லித் தந்தார். அருமையாக விளக்கமாக ஒன்றோடு ஒன்றை ஒப்புமைப்படுத்தி  எல்லாமே அரிதானவைதான் என்று நம்மை ஒத்துக்கொள்ள வைத்தப் பாடலைத் தந்து நம்மையும் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுக்க  வைத்தார் ஔவை. இப்போது அரிது எது என்று ஒரு முடிவான கருத்துக்கு வந்துவிட்ட...

முதல் வரிசை  ஆதித்தன் ஆட்சி செய்ய வந்து இரண்டுமணி நேரம் ஆகியும் வீட்டில் எந்த அரவமும் இல்லை.        மூலையில் முடங்கி கிடந்த மான்சி ஐந்து நிமிடத்துக்கு ஒருமுறை கண்ணைத் திறந்து அம்மாவைப் பார்த்தாள்.        அம்மா இப்போதைக்கு எழும்புவதாகத் தெரியவில்லை.        மெதுவாக 'அம்மா 'என்று கூப்பிட்டுப் பார்த்தாள்.        அம்மாவிடமிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை.        அக்காவின் சத்தத்தைக் கேட்டதும் அம்மாவின் அருகில் படுத்திருந்த தம்பி  மெதுவாக திரும்பி அம்மாவைப் பார்த்தான்.               "அம்மா...அம்மா.".மெதுவாக உலுக்கினான்.      '  படு....'மெதுவாக தட்டிக் கொடுத்தார் அம்மா.        "அம்மா..விடிஞ்சு ரொம்ப நேரம் ஆயிட்டு"        "பேசாம    தூங்கு...அப்பா...