Posts

பகைமையும் கேண்மையும்....

பகைமையும் கேண்மையும்..... " பகைமையும் கேண்மையும் கண்ணுரைக்கும் கண்ணின் வகைமை உணர்வார்ப் பெறின் "                       குறள்.  :    709 பகைமையும் - எதிரியும் கேண்மையும் -நட்பும் கண் - விழி உரைக்கும் - சொல்லும் கண்ணின் - நோக்கினது வகைமை - வேறுபாட்டினை உணர்வார் -அறிந்து கொள்வார் பெறின்- நேர்ந்தால், பெற்றிருந்தால் கண்ணின் பார்வை வேறுபாட்டினை அறிந்து கொள்ளும் திறன் மட்டும் இருந்தால் ஒருவன் பகைவனா?நண்பனா? என்பதை அவன் கண்களே நமக்குக் காட்டிக் கொடுத்துவிடும் விளக்கம் : ஒரு மனிதனைப் பார்க்கும்போதே அவன் உள்ளக்கிடக்கையை அறிவிக்க வல்லது கண். கண்ணை வைத்தே ஒரு மனிதனை எடை போட்டுவிடலாம். பார்க்கும் பார்வையில் பல வகை இருக்கும். அந்த நுட்பம் எல்லோருக்கும் தெரியாது. அது தெரியாமல் போவதால்தான் பல நேரங்களில் எதிரியையும் நண்பனாக எண்ணி ஏமாந்து போகிறோம். அப்படிப்பட்ட நுட்பம் தெரிந்த அமைச்சர்களை ஒரு மன்னன் தன் அமைச்சரவையில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டுமாம். அப்போதுதான் எதிரியை உடனடியாக கண்டுபிடித்து தம்மையும் தன் நாட்டையும் காத்துக் கொள்ள முடியும் எ...

சோத்துக்கணக்கு

    சோத்துக்கணக்கு "ஒரு மாசமா உங்க அம்மா  இங்கேயே இருக்குறாங்க... ஊருக்கு எப்ப போவாங்களாம்?" காலையிலேயே தன் கோபத்தை சுரேஷ் முன் கொட்டினாள் பாலா. பாலா தாயம்ம பாட்டியின் இரண்டாவது மகன் சுரேஷின் மனைவி. சுரேஷ் நல்ல வேலையில் இருப்பதால் வசதியான குடும்பத்திலிருந்து பெண் பார்த்து திருமணம் முடித்து வைத்தார் தாயம்ம பாட்டி. பாலாவுக்கு சுரேஷ் குடும்பத்தைப் பார்த்தாலே ஆகாது. நாங்க பெரிய குடும்பம் என்று எப்போதும் சிலுப்பிக் கொள்வாள்.  சந்தோசமாக தன் குடும்பதோடு இருப்பதற்கு சுரேஷ் குடும்பம் தடையாகிவிடக்கூடாது என்று ஆரம்பத்திலிருந்தே முகம் கொடுத்து யாரிடமும் பேசமாட்டாள். கிட்ட நெருங்க விட்டுட்டா பணம் காசை அள்ளி கொடுத்துருவானோ என்ற பயம். பத்து நாளைக்கு முன்னர்தான் தாயம்ம பாட்டி மவனையும்  பேரனையும் பாத்துட்டுப் போகலாம் என்று வந்துருந்தாவ... நாலு நாளையில போயிரணும் என்றுதான் வந்தாவ... சுரேஷ்தான் அங்கே போய் என்ன செய்யபோறா... கூட பத்துநாளு இருன்னு வலு கட்டாயமா இருக்க வச்சான். பத்துநாளு பொறுக்கல... அதுக்குள்ள சண்டையைத் தொடங்கிட்டா... சுரேசுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியல.. "போவாங்க...போவா...

பொண்ணு பொறந்தாச்சு

பொண்ணு பொறந்தாச்சு முற்றத்தில் கிடந்த கட்டிலில் படுத்துக் கிடந்தார் பாலு. "இந்த முறையாவது நல்லது நடக்கணும்" கண்ட தெய்வத்தை எல்லாம் வேண்டிக் கொண்டார். மனசுக்குள் திக்..திக் என்று மரணபயம் கவ்விக் கிடந்தது. ஒவ்வொரு நிமிடம் கடப்பதும் ஒரு யுகம் கடப்பது போல் இருந்தது. இதற்கு முன்னரும் இப்படிப்பட்ட அனுபவங்கள் ஏற்பட்டதுண்டு. ஆனால் இந்தமுறை அநியாயத்துக்கு கூடுதலாக வியர்க்குது. தொடர்ந்து பத்து நிமிடம் படுக்க முடியவில்லை. எழும்பி இந்தத் தெருவுவரை போயிட்டு வரலாம் என்று வெளியில் வந்தார். அதற்குள் "எப்பா எங்கப் போறிய நானும் வாரேன் "என்று ஓடி வந்து கையைப் பிடித்தாள் பூரணி. "எங்கேயும் போகல... காலையிலயிருந்தே ஒண்ணும் சாப்பிடலயில்ல...காப்பிக் கடையில போயி உங்களுக்கு ஏதாவது தின்பதற்கு வாங்கி வாறேன்." "நானும் கூட வாரேன்....."அப்பாவை விட்டுட கூடாது என்று கையைப் பிடித்து இழுத்தாள் மூன்றாவது பெண் பூரணி. "நான் ஒரு இடத்துக்கும் போகல போதுமா.... "சொல்லிவிட்டு அப்படியே பக்கத்தில் கிடந்த குறுங்கட்டிலில் உட்கார்ந்தார். மடியில் ஏறி உ...

என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே...

என்பி லதனை வெயில் போலக் காயுமே... என்பி லதனை வெயில்போலக் காயுமே அன்பி லதனை அறம்"                      குறள் : 77 என்பு -எலும்பு இலதனை - இல்லாததை வெயில் - கதிரவனின் வெப்பம் காயுமே - கருக்கிவிடுவது போல -  போன்று அன்பு - அன்பு இலதனை - இல்லாதவர்களை அறம் - அறமானது எலும்பில்லாத உயிர்களை வெயில் வாட்டி கருக்கிவிடுவதுபோல  அன்பில்லாத உயிர்களை அறம் வாட்டி வருத்தும். விளக்கம் : அறம் என்பது எல்லாம் வல்ல ஒரு பேராற்றல். அது தூயதாய், நடுநிலை பிறழாததாய் நிற்கும். அதனைத்தான் அறக் கடவுள் என்று இலக்கியங்களில் பேசப்படுகிறது. எல்லா சமயமும் போதிக்கும் ஒரே தர்மம் அன்பு மட்டுமே. அன்பு மாறுபாடுகளையும் வேறுபாடுகளையும் கடந்த ஒரு உன்னத நிலை. அந்த அன்பு ஒருவனிடம் இருந்தால் எந்தவித சண்டைச் சச்சரவுகளுக்கும் இடமிருக்காது. அன்பு ஒருவனிடம் இல்லையென்றால்...என்ன நடக்கும்? வள்ளுவர் கூறுகிறார் நீங்களே கேளுங்கள். "எலும்பில்லாத புழுக்கள் வெயிலின் வெப்பத்தைத் தாங்க முடியாமல் துடிதுடித்து அங...

மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க....

மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க.... " மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின் அறம்சூழும் சூழ்ந்தவன் கேடு"                        குறள் : 204 மறந்தும் - நினைவொழிந்தும் பிறன் - அடுத்தவனுக்கு கேடு - தீமை, அழிவு சூழற்க - நினையாதொழிக சூழின் - நினைத்தால் அறம் - அறக்கடவுள் சூழும் - நினைக்கும் சூழ்ந்தவன் -  எண்ணியவன் கேடு - கெடுதி, தீமை பிறனுக்குத் தீமை தரும் செயலை மறந்தும் செய்யாது ஒழிவீராக. மாறாக தீமையை மனதளவில் நினைத்தாலும் அந்தத் தீமை ஒருநாள் நம்மிடமே திரும்பி வந்து சேரும். விளக்கம் : அடுத்தவர்களுக்குத் தீமை தரும் செயலை ஒரு போதும் செய்தல் கூடாது. அப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தால் அந்தக் கேடு உங்களுக்கே திருப்பி வந்து சேரும். ஆதலால் மறந்தும் பிறருக்குத் தீமை செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்துவிடாதீர்கள். நீங்கள் மற்றவர்களுக்குத் தீமை செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தால் அறக்கடவுள் உங்களுக்குத் தீமையைத் தண்டனையாகத் தருவார். அந்தத் தண்டனையிலிருந்து நீங்கள் தப்பவே முடி...

உண்பது நாழி உடுப்பவை இரண்டே...

உண்பது நாழி; உடுப்பவை இரண்டே... உண்ண உணவும் உடுக்க உடையும் இருக்க வீடும் இருந்தால் போதும். இந்த மூன்றும் மனிதனின் அத்தியாவசிய தேவைகளாகும். இந்த மூன்று தேவைகளையும் நிறைவு செய்வதற்குதான் மனிதன் ஓடி ஓடி உழைக்கிறான். ஆனால் இந்த மூன்றும் கிடைத்தால் போதும் என்று நாம் திருப்திப்பட்டுக் கொள்கிறோமா? ஆடம்பரங்களை நோக்கி நம் கண்கள் அலை பாயும். முதலாவது ஏதோ இருப்பதற்குச் சொந்தமாக ஒரு வீடு இருந்தால் போதும் என்ற மனநிலையில் இருப்போம்.  சொந்தவீடு கட்டியாயிற்று. இப்போது கண்கள் அங்குமிங்கும் தேடும்.அந்த வீட்டைப் போல் கட்டியிருக்கலாமோ? இந்த வீட்டைப்போல் கட்டியிருக்கலாமோ? இரண்டு மாடி எழுப்பி இருக்கலாமோ? என்று எதிலும் ஒரு திருப்தி இல்லாத மனநிலையிலேயே இருப்போம். உடை விசயத்திலும் இதே நிலைதான். ஆடம்பரங்களை நோக்கிய பயணம்தான் நம்மை இருக்கவிடாமல் துரத்திக் கொண்டிருக்கிறது. நாளொரு உடை தேவையாக இருக்கிறது. ஆனால் அந்த உடை ஆடம்பரமாக இருக்க வேண்டும் என்பது அவசியம் அல்ல. எளிமையாக இருந்தால் போதும் என்று மனம் ஏற்றுக் கொள்கிறதா?இல்லையே.. ஒருவன் உலகம் முழுவதையும் பிறருக்கு இல்லாமல் தனக்கே உரியதாக தன் வெண்கொற்றக் ...

மனதில் உறுதி வேண்டும்

மனிதில் உறுதி வேண்டும் மனதில் உறுதி இருப்பவர்கள் எதையும் சாதிக்கும் துடிப்பு  மிக்கவர்களாக இருப்பர். தளர்ச்சி என்பது அவர்கள் அகராதியில் இருக்காது. வேகமும் துடிப்பும் அவர்கள் செயலில் இருக்கும்.  வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற தணியாத் தாகம் அவர்கள் தேடலில் இருக்கும். மனதில் உறுதி இருந்தால் எந்தச் சோர்வும் கிட்ட அண்டாது. இதை மனதில் வைத்துதான் பாரதி மனதில் உறுதி வேண்டும் என்ற பாடல் பாடியிருக்க வேண்டும். இதோ பாரதியின் அந்தப் பாடல். மனதில் உறுதி வேண்டும் வாக்கினிலே இனிமை வேண்டும் நினைவு நல்லது வேண்டும் நெருங்கினப் பொருள் கைப்பட வேண்டும் கனவு மெய்ப்பட வேண்டும் கைவசமாவது விரைவில் வேண்டும் தனமும் இன்பமும் வேண்டும் தரணியிலே பெருமை வேண்டும் கண் திறந்திட வேண்டும் காரியத்தில் உறுதி வேண்டும் பெண் விடுதலை வேண்டும் பெரிய கடவுள் காக்க வேண்டும் மண் பயனுற வேண்டும் வானகம் இங்கு தென்பட வேண்டும் உண்மை நின்றிட வேண்டும் அருமையான பாடலில்லையா? மனதில் உறுதி வேண்டும். உறுதி மட்டும் இருந்தால் போதுமா?  பேச்சில் இனிமை வேண்டாமா? பேச்சு ஒன்று நினைவு ஒன்று என்று மாறுபாடாக இருக்கலாமா? கூடாதல்லவா! நினைவும் நல்லதா...