Bombay Tamil Teacher

                          சாது மிரண்டால்.... " சாது மிரண்டால் காடு கொள்ளாது " என்பது முதுமொழி. இயற்கையாகவே சிலர் அமைதியான குணம் கொண்டவர்களாக இருப்பர்.  அவர்களுக்கு எளிதாக கோபம் வராது.  எத்தனைமுறை நாம் சீண்டினாலும்   பொறுத்துக் கொள்வர். ஆனால் ஒருவரின் தன்மானத்தைச் சீண்டிப்  பார்க்கும்போது யாருமே அமைதியாக  போனால் போகட்டும் போடா   என்று விட்டுவிடுவதில்லை.   பொங்கி எழுந்து விடுவர்.எல்லா நேரங்களிலும் எல்லோராலும் பொறுமையாக இருக்க முடியாது. கோபமே வராதவர்களைக் கோபப்படுத்திப் பார்த்தால் அதனால் ஏற்படும் எதிர்விளைவுகளை  நம்மால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது.  இதைத்தான் இந்த முதுமொழி வலியுறுத்துகிறது. ஓர் ஊரில் சுயம்பு என்றொரு விவசாயி இருந்தார். தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என்று யாருக்குமே தொந்தரவு இல்லாமல் வாழ்ந்து வந்தார். அக்கம்பக்கத்தினரிடம் எந்த வம்புதும்புக்கும் போகமாட்டார். மிகவும் சாதுவானவர் என்று பெயரெடுத்து வைத்திருந்தார். அவருடைய சாதுவான குணம் அவரை பலவீனமானவர் என்றும் பிழைக்கத்...

அம்மிக்கல்லில் அரைக்க விடுவேன்.... அம்மிக்கல்லே இல்லை. இதில் எங்கே அம்மிக்கல்லில்  அரைக்க விடுவது? வழக்கொழிந்துபோன ஒரு பொருள் இன்றும் நம் பேச்சைவிட்டு வழக்கொழிந்து போகாமல் தொடர்ந்து நம்மோடு பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அப்படியானால் அந்த அம்மிக்கல் எங்கோ நம் ஆழ்மனதில் பதிந்துபோன ஒருசொல்லாகத்தான் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. அம்மிக்கல்லில் அரைக்க விடுவேன் என்பது தவறான சொல்லா.... அப்படியானால் நமக்குத் தண்டனை தருவதற்காகத்தான் நம்மை அம்மிக் கல்லில் அரைக்க வைத்தார்களா... இப்படி என்னென்னவோ எண்ணங்கள் நம் சிந்தையில் எழலாம். எது எப்படியோ அம்மிக்கல் அரைத்தல் என்பது ஒரு கலை.அது அரைத்தவர்களுக்குத்தான் தெரியும். எத்தனையோ கலைகளையும் சுகங்களையும் தொலைத்துக் கொண்டு இன்றைய ஆடம்பரங்களை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அம்மியில் வைத்து அரைத்து சுவைத்த துவையல்... நினைக்கும்போதே நாக்கில் எச்சில் ஊறுகிறதில்லையா! துவையலை வழித்து அதை உருண்டை பிடித்து அம்மியிலேயே வைத்து ஒரு கிண்ணத்தை வைத்து மூடி வைத்து விடுவார்கள். எத்தனை முறை காணாமல் எடுத்து நக்கி தின்றிரு...

மன்னும் இமயமலை எங்கள் மலையே.... பாரதியாரின் பாடல்களில் நாட்டுப்பற்று மிகுந்திருக்கும். தேசியம் பற்றிய கருத்து இருக்கும். தமிழ்நாட்டுக்குள் முற்றிலும் முடங்கிக் கிடக்காமல் தேசிய நீரோட்டத்தின் மீதே அவர் கவிகளெனும் ஓடம் செல்வதைக் காணலாம். இந்தியர் ,இந்தியா என்று தேசிய பற்று இழையோடிய பாடல்கள் அதிகம். இந்தியப் பெருமை எவை எவையென பாரதியின் பாடல்களைப் படிக்கும் போது புரியும். இத்தனைப் பெருமைமிகு நாட்டினர் நாம் என்பதை எண்ணி எண்ணி நம்மைப்  பூரிப்படைய வைக்கும். பாரதியாரின் தேசிய கீதங்கள் என்ற  தலைப்பின்கீழ் வரும் பாடல்கள் யாவும் நம்மை தேசியத்தின் மீது பற்று கொண்டிட வைக்கும். எங்கள் நாடு இதுவென மார்தட்டிட வைக்கும். இமயமலை எங்கள்மலை என்ற பாரதி கங்கை எங்கள் ஆறு எனவும் சொந்தம்  கொண்டாடுகிறார். உலகமே வியந்து போற்றும் உபநிடத நூல்கள் எம்முடையவை. வீரர்களும் மாமுனிகளும் வாழ்ந்த நாடு எனப் பெருமிதம் கொள்கிறார். ஞானம் மிகுந்த நாடு என்பதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல் புத்தபிரான் அருள்மிகு நாடு  எனச் சொல்லி பூரித்துப் போகிறார். ஏழையாக இனி துஞ்சோம். எவர்க்கும் இனி அஞ்சோம் தன்னலம் பாராது எத்தொழிலும்...

ஆபத்துக் குதவாப் பிள்ளை.... அனுபவ மொழிகள் அடங்கிய அறிவுக் கருவூலம் விவேக சிந்தாமணி என்ற நூல். இது செய்யுள் வடிவில் இயற்றப்பட்டிருந்தாலும் எளிய நடையில் எழுதப்பட்டிருப்பதால் அனைவராலும் எளிதில் பொருள் அறிந்து கொள்ள முடியும். இதன் ஆசிரியர் யார் என்பதற்கான எந்தவித ஆதாரமும் கிடைக்கவில்லை. சிந்தனைக்கு உகந்த கருத்துக் குவியல் என்பது மட்டுமல்லாமல்  நீதிக் கருத்துகளும் கொண்ட ஒரு அரிதான செய்யுள் தொகுப்பு நூல் இது என்பது மட்டும் உண்மை. இந்தப் பகுத்தறிவு பட்டறைக்குள்  மொத்தம் 135 பாடல்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பாடலும்  படிக்கப் படிக்க சிந்திக்கத் தூண்டும். தத்துவத்தை அள்ளித் தரும். கற்பனைகள் மனதைக் கொள்ளை கொள்ளும். உவமை உள்ளத்திற்குள் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தும். நீதிக் கருத்துக்கள் விஞ்சி நிற்கும். அந்தப் பாடல்களிலிருந்து ஒரே ஒரு  பாடல் உங்களுக்காக... பயனில்லாதவை  எவை எவையென தனித்துவப்படுத்தி அடையாளம் காட்டிச் சொல்லிச்  செல்லும்  பாடல்  இதோ: " ஆபத்துக் குதவாப் பிள்ளை அரும்பசிக் குதவா அன்னம் தாபத்தைத் தீராத் தண்ணீர் தரித்திரம் அறியாப் பெண்டிர் கோபத்தை அடக்கா வேந்தன்...

ஒருவன் தன் வாழ்வில் கிடைத்த மிகப் பெரிய செல்வமாகக் கருதுவது கல்விச் செல்வமாகும். கல்வியை ஒருமுறை பெற்றுவிட்டால் வாழ்நாள் முழுவதும் கூடவே வரும். என்னிடம் நிறைய கல்வி இருக்கு யாராவது  களவாடி சென்று விடுவார்களோ ..என்ற . கவலை இல்லை. ஐயோ பெருமழை வந்துவிட்டதே... வெள்ளம் வந்து அடித்துச் சென்றுவிடுமோ என்று அச்சப்படத் தேவையில்லை. தீயில் எரிந்து சாம்பலாகிவிடுமோ என்று நினைத்து வெதும்பிக் கிடக்க வேண்டாம். எப்போது நான் உங்களுடையவள் ஆகிவிட்டேனோ... இனி எப்போதும் உங்களுடையவள்தான். எந்த ஒரு சக்தியாலும் உங்களிடமிருந்து என்னைப் பிரிக்க முடியாது பிரிக்க முடியாத பந்தம் கல்விக்கும் கல்வியைப்  பெற்றவருக்குமிடையே ஏற்பட்டுவிடும். இதையேத்தான் விவேக சிந்தாமணி ஆசிரியர் வெள்ளத்தால் போகாது வெந்தணலால் வேகாது வேந்தராலும் கொள்ளத்தான் முடியாது கொடுத்தாலும் நிறைவொழிய குறைபடாது கள்ளர்க்கோ மிக அரிது காவலோ மிக எளிது கல்வி என்னும் உள்ளத்தே பொருளிருக்க உலகெலாம் பொருள்தேடி உமல்வதேனோ !" என்று கூறுகிறார். கல்விதாங்க செல்வம் என்று விவேக சிந்தாமணி  சொல்ல....இல்லை...இல்லை...இல்லை... செல்வம்மட்டுமல்ல...ஒருவனுக்கு அழகே...

ஒன்றே செய்; நன்றே செய் நல்லோர்க்கு இல்லை நாளும் கிழமையும்." தொடக்கம் நல்லதாக இருந்தால்  முடிவும் நன்றாகவே இருக்கும். ஒவ்வொரு நாளையும் நல்ல நாளாக  இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையோடு  தொடங்குங்கள். நன்மையானதாகவே இருக்கும். அன்பு,நட்பு ,தொழில், படிப்பு,கடமை போன்றவை எல்லாம் சரியான நேரத்தில் செய்யப்பட வேண்டும். நாளை என்று தள்ளிப்போடுவோமானால் அது நடைபெறாமலேயே போய்விடலாம். அன்றரிவாம் என்னாது அறஞ் செய்க மற்றது பொன்றுங்கால் பொன்றாத் துணை" என்றார் வள்ளுவர். நாளை நாளை என்று வேலைகளைத் தள்ளிப் போடும்போது ஏராளமான வேலைகள் கண்முன் குவிந்து கிடக்கும். எதைச் செய்வது என்பதே  மலைப்பாக இருக்கும். இவ்வளவு வேலை செய்ய வேண்டுமா என்ற நினைப்பே நம்மை சோர்வுக்குள்ளாக்கிவிடும். காரணமில்லாத மன அழுத்தத்தைக் கொடுக்கும். தொழில் செய்வதற்கு என்று ஒரு காலம் உண்டு. அதே போன்றுதான் கல்வியும். வயதும் காலமும் செல்லும் முன்பே முந்திக் கொள்ள வேண்டும். அதுதான் புத்திசாலித்தனம். கடமை ஆற்றுவது உரிய நேரத்தில் நடைபெற வேண்டும். பிந்தி நமது கடமைகளை ஆற்றலாம் என்று தள்ளிப் போடுவோமானால் சில நேரங்களில் அதனைச் செய்வதற்கான வாய்ப...

நம்பினால் நம்புங்கள் மெதுவாக அறையினுள் எட்டிப் பார்த்தாள் பால்தங்கம். கண்ணுக்கு முன்னால் டேப் ரெக்கார்டர் பார்த்ததுமே ஒரு அற்ப ஆசை. பக்கத்தில் சென்றாள். நாற்காலியில் அமர்ந்து தனக்குள்ளேயே சிரித்துக் கொண்டாள். மேசையின்மீது நான்கைந்து கேசட்டுகள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒவ்வொன்றாக கையில் எடுத்து என்னென்ன பாடல்கள் இருக்கிறது என்று வாசித்துப் பார்த்தாள். ஒரு கேசட்டில் அவளுக்குப் பிடித்தமான ஒரு பாடல் இருந்தது. அந்தக் கேசட்டை எடுத்துப் போட்டுப் பார்த்தாள். அருமையான பாடல். தன் கவலைகளுக்கு மருந்தளிக்கும் பாடல். பாடலைக் கேட்டதும் கண்கள் நீரை வரவழைத்தன. தனக்கென்றே எழுதப்பட்டது போன்ற பாடல். ஒரு முறை கேட்டதும் தன்னை மறந்தாள்.... பாடுபவர் தன் மனகஷ்டம் அறிந்து பாடுவதுபோல் இருந்தது. இன்னொரு முறை கேட்க வேண்டும்போல் இருந்தது. மறுபடியும் போட்டு கேட்டாள். கூடவே தானும் படித்தாள். இப்போது இந்தப் பாடல் அவளுக்குள் ஏதோ ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்த அதை மனனம் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை. கையில் ஒரு பேனாவை எடுத்து எழுதினாள். எழுதி வைத்தப் பாடலை பாடிப் பாடி பழகினாள். மனசு லேசானது போல இ...